നോവൽ

പ്രണയരാഷ്‌ട്രം

പേടിപ്പിക്കുന്ന കഥകളായിരുന്നു എല്ലാം. നെഞ്ചിടിപ്പുണ്ടാക്കുന്നത്. പക്ഷേ അവസാനം സത്യം വിജയിക്കും. ഉസ്താദ് ഒരു പൂതത്തെ കുപ്പിയിലടച്ച് കൊണ്ടുനടക്കുന്നതായിരുന്നു ഒരു കഥാപരമ്പര. തുറന്നുവിട്ടാൽ പൂതം ഉസ്താദിനു വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും. ആക്രമിക്കാൻ വന്ന നൂറുപേരെ ഉസ്താദ് വിരൽ ചൂണ്ടി നിശ്ചലരാക്കി. ഒരിക്കൽ ഒരു ദൂരസഞ്ചാരത്തിനൊരുങ്ങി യാത്രചോദിക്കാൻ കാവിൽനടയിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഭഗവതി പറഞ്ഞു: “ഞാനും വരുന്നുണ്ട് അടിമക്കുട്ടി നിന്റെ കൂടെ. എത്ര കാലമായി ഇവിടെയിങ്ങനെ അടച്ചിരിക്കുന്നു. എനിക്കും നിന്നേപ്പോലെ നടന്ന് നാടുകൾ കാണണമെന്നുണ്ട്.” പിന്നെ അവരൊന്നിച്ച് പുഴക്കരയിലൂടെ നടന്നു. ഭഗവതി അദൃശ്യയായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഉസ്താദിനെ മാത്രമേ ആളുകൾ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. പോകുന്ന വഴി കൂടൽമാണിക്യത്തിലും തിരുവില്വാമലയിലും അവർ ചെന്നു. ദേവി അകത്തു കടക്കും ഉസ്താദ് പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കും. മലബാറിലെത്തി ഭാരതപ്പുഴ കടന്ന സമയത്താണ് കവളപ്പാറക്കൊമ്പൻ മദമിളകി ചങ്ങലപൊട്ടിച്ച് വരുന്നത്. കൊമ്പൻ ഉസ്താദിന്റെ നേർക്കു വന്നു. പിന്നെ ആളുകൾ കാണുന്നത് അടിയേറ്റ് ആന തെറിച്ച് അകലേക്ക് പാറിപ്പോകുന്നതാണ്.

പ്രണയരാഷ്‌ട്രം

അതൊന്നുമല്ല പ്രധാന വിഷയം. വിവാഹം കഴിച്ചശേഷമുള്ള നിങ്ങളുടെ ജീവിതമാണ്. ഞാൻ പറയാം. അവനൊരു സ്വപ്‌നജീവിയാണ്. അങ്ങനെ ചെല ആൾക്കാരില്ലേ? ഒരൊഴുക്കിലങ്ങനെ പോകും. നക്‌സലൈറ്റായി നടക്കുന്ന ഒരു ഹൈദരുണ്ട്. കേട്ടട്ടുണ്ടാവും. ഇപ്പൊ ജയിലിലാണോ പൊറത്താണോന്ന് നിശ്ചയല്യ. ഇവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ. ബുദ്ധി എന്നുവച്ചാൽ അവനേക്കാൾ ബുദ്ധിയുള്ള ഒരുത്തനെ ഞാൻ വേറെ കണ്ടിട്ടില്ല. അവന്റെ കൂട്ടുകൂടി നടന്നതുകൊണ്ട് ഇവൻ പഠിച്ച് ചില പരീക്ഷകളൊക്കെ പാസ്സായിന്നൊള്ളത് ശര്യാണ്. ജോലീം കിട്ടി. പക്ഷേ കുടുമ്മത്തുന്ന് വേറിട്ട് ജീവിക്ക്യാന്ന് വച്ചാൽ അവന്റെ വഞ്ചി ഒരു കരേലും അടുക്കില്ല. മുങ്ങുമ്പൊ കൂടെ ഒള്ളോരും മുങ്ങൂലോ. അതാ പ്രശ്നം.” അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റുപോയി. മൈതാനത്തുകൂടെ നടന്ന് ഗേറ്റ് കടന്ന് റോഡിലെത്തുന്നതുവരെ ഞാൻ അങ്ങനെത്തന്നെ നിന്നു. അപ്പോൾ സീതടീച്ചർ എന്നെ വന്നു തൊട്ടു. “ഒരു മഴപെയ്‌ത്‌ തോർന്ന പോലെയുണ്ടല്ലോ മേഴ്സി?” “മഴയും കൊടുങ്കാറ്റും.” ഞാൻ പറഞ്ഞു

പ്രണയരാഷ്‌ട്രം

ഖേദത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നമ്മൾ തമ്മിൽ വസ്‌തുതകൾ മാത്രമാണ് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത്.” അന്നു രാത്രിയിൽ കിടക്കുന്ന നേരത്ത് സജിത എമ്മയോട് ചോദിച്ചു: “നമ്മൾ ആ മനുഷ്യനെ അപമാനിച്ചുവോ?” “അത് നീ ഇന്ത്യക്കാരിയായതുകൊണ്ടു തോന്നുന്നതാണ്. സിംഗിൾ മദർ, അവളുടെ കുട്ടികൾ എന്നത് ഇവിടെ വലിയ കൗതുകമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാത്ത സംഗതിയാണ്. ബാധ്യതകളൊന്നുമില്ലാത്ത ബന്ധത്തിലൂടെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നേടണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിരവധി യുവതികൾ ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്. കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി അതിന്റെ അച്ഛനെന്നു പറയുന്ന ഒരു പുരുഷനെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സഹിക്കണോ?” പക്ഷേ സജിതയെ ആ വാദഗതിയൊന്നും സമാധാനിപ്പിച്ചില്ല. രാത്രി മുഴുവൻ അവൾ ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു. അച്ഛനില്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞും അവന്റെ അമ്മയും രാത്രി മുഴുവൻ അവളെ വേട്ടയാടി.

പ്രണയരാഷ്‌ട്രം

പിഎസ്‌സി ടെസ്റ്റ് എന്ന കടമ്പ കടന്ന് ജോലികിട്ടി മലപ്പുറത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ മേഴ്സിയുടെ മനസ്സിനെ തീച്ചൂള പോലെ നീറ്റിയിരുന്നത് അങ്കമാലിയിലെ സ്വന്തം വീടാണ്. അമ്മ. അനിയത്തി ലില്ലിക്കുട്ടി. പിന്നെ എപ്പോഴാണ് താൻ തന്നിലേക്ക് ചുരുങ്ങിയത്? പല ഓർമകളും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ് കിടപ്പാണ്. പെരിന്തൽമണ്ണ സ്‌കൂളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലത്ത് കബീറിനെ പലയിടത്തും വെച്ച് കണ്ടിരുന്നു. യൂണിയന്റെയും പരിഷത്തിന്റെയും ചില യോഗങ്ങളിൽ. സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടെ സമരവും പ്രതിഷേധവുമൊക്കെ അറിയിച്ച് സ്‌കൂളിലേക്ക് വരുന്ന സ്‌ക്വാഡുകളിൽ അയാൾ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. പലപ്പോഴും അയാളാണ് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിരുന്നത്. വ്യത്യസ്തമായും ആകർഷകമായും സംസാരിക്കാനുള്ള ഒരു കഴിവ് അയാൾ എല്ലാകാലത്തും നിലനിർത്തിയിരുന്നു. പിന്നീടൊരിക്കൽ ഒരു ഇലക്ഷൻ ഡ്യൂട്ടിക്കാലത്ത് കണ്ടു. കാവുങ്ങൽ സ്‌കൂളിൽ അടുത്തടുത്തുള്ള പോളിങ്‌ സ്റ്റേഷനുകളിൽ ജോലി ചെയ്‌തു. അന്നാണ് ആദ്യം സംസാരിച്ചത്.

തെറം

പൈവളിഗെ ടീമും കസായി ടീമും അലെര്‍ട്ടായി. മുസ്‌തഫയ്‌ക്ക്‌ പല സമയത്തും പല കൂട്ടാളർ. ആ സമയത്ത്, നജീബ് എന്ന സ്വര്‍ണം മോഷ്ടിച്ച് ജയിലിലായ വീട്ടുകാരെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച ക്രിമിനല്‍. മംഗലാപുരത്തുനിന്ന് പരിചയപ്പെട്ടു. നജീബിനെ മുസ്‌തഫ ഡ്രൈവറാക്കി. പൈവളിഗെ ടീം ഇതറിഞ്ഞു. അവര്‍ രഹസ്യമായി നജീബിനെ കണ്ടു. അവര്‍ സെറ്റില്‍മെന്റ് സംസാരിച്ചു. അഞ്ച്‌ ലക്ഷം രൂപ വാഗ്ദാനം ചെയ്‌തു. പിന്നെയെന്ത് സഹായവും ഭാവിയില്‍ ചെയ്യാം.

തെറം

മമ്മദിനെ നോക്കാതെ മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തേക്കെന്നപോലെ ശൂന്യമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് തിരയടങ്ങിയ കടലിന്റെ ഒച്ചയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ പറഞ്ഞു. ‘‘അടുത്ത ശനിയാഴ്‌ച ആട നടക്കുന്ന കളിയിലെ ഒരു കളിക്കാരൻ നീയാണെടാ മമ്മദേ..!’’ പരലോകത്ത് മമ്മദ് കളിക്കാൻ പോയ ദിവസം മുത്തലിക്ക് കളിയുണ്ടായിരുന്നു. അത് ബോവിക്കാനത്തെ ഫൈനലായിരുന്നു. മുസ്‌തഫയ്‌ക്കും കളിയുണ്ടായിരുന്നു. അത് സിയ ഒരുക്കിയ ചോരക്കളിയായിരുന്നു...

തെറം

തലയൊന്ന് തണുത്തപ്പോള്‍ രണ്ട് പിടച്ചിലില്‍ ശരീരം നേരെയാക്കി, ഗ്ലാസിന്റെ മുകളറ്റംവരെ പറ്റിനില്‍ക്കുന്ന ചായപ്പൊടിയുടെ കുഞ്ഞുമല കയറി സ്വഗൃഹത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ഓട്ടോറിക്ഷ മരണത്തിന്റെ മറുവശം കണ്ടതിന്റെ അമ്പരപ്പില്‍ ശിഷ്ടകാലം തത്വങ്ങള്‍കൊണ്ട് ജീവിതത്തെ ദര്‍ശിച്ചു.

തെറം

കർണാടകയില്‍നിന്ന് പാക്കറ്റുകളില്‍ അതിര്‍ത്തികടന്ന് ചാരായം കേരളത്തിലെത്തി. മൂലവെട്ടി എന്നായിരുന്നു നാട്ടുകാര്‍ അതിനിട്ട പേര്. മൂലയ്‌ക്ക്‌ ഒരു വെട്ടുവെട്ടി ആ വെട്ടിലൂടെ ഒറ്റവലിക്ക് അവര്‍ ചാരായം വായിലാക്കി ലഹരിയെ വിളിച്ചുവരുത്തി. തുടക്കത്തില്‍ ചാരായക്കടത്തിന്റെ എസ്‌കോര്‍ട്ട് ആയിട്ടായിരുന്നു മുസ്‌തഫ നിന്നത്. മൂലവെട്ടിയുടെ പാക്കറ്റുകളുമായി വണ്ടിയെത്തുമ്പോള്‍ പൊലീസ് സ്ഥലത്തില്ലെന്ന് നോക്കാന്‍ മുസ്‌തഫയും പല പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികളും ഉജ്ജിറയിലെയും പരിസരദേശങ്ങളിലെയും പൊളിഞ്ഞ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ നിന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും. പൊലീസുവണ്ടി ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞാല്‍ ചൂളമടിക്കും. കള്ളക്കടത്തുമായി വരുന്നവര്‍ വഴിമാറി നില്‍ക്കും.

തെറം

കുമ്പളയില്‍ വച്ച് നടന്ന ആദ്യമത്സരത്തില്‍ തന്നെ മുസ്‌തഫയുടെ വൈഭവം കാണികള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി. സഹകളിക്കാരായ കുട്ടികള്‍ക്ക് പന്തുകളിയില്‍ അത്രയൊന്നും കേമത്തരമില്ലാതിരുന്നിട്ടും മുസ്‌തഫയുടെ ഒറ്റമിടുക്കില്‍ ‘ആഴി’ കാണികളെ കയ്യിലെടുത്തു. പന്ത് കാലില്‍ കെണിഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഗോളടിക്കുന്ന കളിക്കാരനായി മുസ്‌തഫ മാറി. കൂടെയുള്ളവര്‍ കൈമെയ് മറന്ന് അവന്റെ കൂടെ നിന്നതോടെ പലപ്പോഴും ‘ആഴി’ അത്ഭുതം കാണിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ ഒന്നാം റൗണ്ടിലും രണ്ടാം റൗണ്ടിലും മാത്രം ജയിച്ചിരുന്ന ‘ആഴി’ പോകെപ്പോകേ ഫൈനലിലെത്തി കപ്പും കൊണ്ടുവരാന്‍ തുടങ്ങി. മൊഗ്രാല്‍ ബ്രദേഴ്‌സ് മൊഗ്രാല്‍, കോസ്‌മോസ് പള്ളിക്കര, റെഡ്സ്റ്റാര്‍ കീക്കാങ്കോട്ട്, സെവന്‍സ്റ്റാര്‍ ഇളമ്പച്ചി തുടങ്ങിയ നാട്ടിലെ വലിയ ടീമുകളെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ക്കായി. അവനും അവന്റെ ടീമിനും ആരാധകര്‍ ഉണ്ടായി. ‘ആഴി’ കളിക്കാത്ത മത്സരങ്ങളില്‍ മുസ്‌തഫയെ തങ്ങളുടെ ടീമിന് വേണ്ടി ഇറക്കാന്‍ വരെ ആളുകള്‍ വന്നു.

തെറം

ലോഡ്ജിന്റെ വഴിവക്കില്‍ കിടന്നിരുന്ന ഒരു ഭിക്ഷക്കാരന്‍ ഖസാക്കില്‍ നിന്നുയരുന്ന കവിതകള്‍ കേള്‍ക്കുകയും കേട്ടുകേട്ട് അയാള്‍ അതൊക്കെ ഹൃദിസ്ഥമാക്കുകയുമുണ്ടായി. ഭിക്ഷാടനത്തിനൊപ്പം കവിത കേട്ടുണ്ടായ തരിപ്പില്‍ അയാള്‍ കവിത കുറിക്കാനും തുടങ്ങി. നാല് വരികളില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന ഹൈക്കു കവിതകളായിരുന്നു അയാളുടേത്. അയാള്‍ മരിച്ചപ്പോള്‍ അയാളുടെ ഭാണ്ഡത്തില്‍നിന്ന് കൂട്ടിവച്ച പൈസയ്‌ക്കൊപ്പം ആ കവിതകളും കണ്ടെടുത്തു. ആ കവിതകള്‍ പുസ്‌തകമാക്കാന്‍ ചിലര്‍ ശ്രമിച്ചതാണ്. ചാരായം കുടിച്ച് ഭാണ്ഡത്തിലെ പൈസ ചിലര്‍ തീര്‍ത്തതല്ലാതെ കവിതകള്‍ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടില്ല. എന്നാലും ലഹരി അയാളുടെ കവിതകളെ വാമൊഴിയായി പടര്‍ത്തി. ‘‘ഈ ഭ്രാന്തന്‍ഭൂമിയില്‍ ഇനിയൊരു ജന്മമരുതേ... സങ്കടമല്ലാതെ മറ്റെന്തുണ്ടീ ഭൂമിയില്‍..!'' എന്ന വരികളും ‘‘എല്ലാം കഴിയുമവസാനം ബാക്കിയായുള്ളതെന്ത്..? ചോദിക്കുന്നൂ കാലത്തിന്‍ വിഹഗം. ഒന്നുമേയില്ല, വെറും ശൂന്യതതന്‍ ഇരുള്‍ഗുഹ മാത്രം..!!'' എന്ന വരികളും ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ അങ്ങനെ മരിക്കാതെ കിടന്ന രണ്ട് കവിതകളായിരുന്നു.

തെറം

സീനത്തിലും അത് സംഭവിച്ചു. വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പ് നോക്കാതെ അവൾ അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോയി. കൂടെ കിടക്കുന്നവനേ രാപ്പനി അറിയൂ എന്നതുപോലെ ഒപ്പം ജീവിച്ചപ്പോഴാണ് ഹമീദിനെ അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്. ആരോടും സ്‌നേഹമില്ലാത്ത ലോകത്തോട് പകയും വെറുപ്പും മാത്രമുള്ള ഭൂലോക നാറിയാണ് അവനെന്ന് സീനത്ത്‌ വേദനയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആദ്യമൊക്കെ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ വിധിയെ പഴിച്ച് ഹമീദ് കൂർക്കം വിളിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ അവൾ കരയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കലും അഴിക്കാൻ കഴിയാത്ത കുരുക്കിലാണ് താൻ പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ചേരയെ തിന്നുന്ന നാട്ടിലെത്തിയാൽ നടുക്കണ്ടം തിന്നണം എന്ന ചൊല്ലുപോലെ അവൾ മനസ്സിനെ മാറ്റി. ഹമീദിൽനിന്ന് അവൾ വെറുക്കാനും നേരും നെറിയും കാട്ടാതിരിക്കാനും പഠിച്ചു.

തെറം

‘‘ഒരാള്‍ മരണത്തെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോള്‍ ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം എന്നത് കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യര്‍ ജീവിച്ചിരുന്നതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണെന്നും അവരെപ്പോലെ തന്നെ താനും തീരുമെന്നും ഒരിക്കല്‍ ആരുടെയും ഓർമയില്‍ നില്‍ക്കാതെ മാഞ്ഞുപോകുമെന്നും ഒരാള്‍ തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം അയാള്‍ ജീവിതത്തെയും മരണത്തെയും ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കുന്നു. നോക്കൂ, ഞാന്‍ മരിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളും മക്കളും എന്നെ സ്‌നേഹിച്ചിരുന്നവരും എന്നെ വെറുത്തവരും എന്നെ ഓര്‍ക്കുമായിരിക്കും. അവര്‍ മരിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവരുടെ മക്കള്‍ ഓര്‍ക്കുമായിരിക്കും. ആ തലമുറയോടെ നമ്മള്‍ ഓര്‍മയില്‍നിന്ന് മാഞ്ഞുപോകും. നമ്മള്‍ ഓര്‍ക്കപ്പെടുന്ന അവിടെ വരെ മാത്രമേയുള്ളൂ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നുള്ള ഈ ഭൂമിയിലെ അവശേഷിപ്പ്. അവിടെ കൊണ്ട് അവിടം മുതല്‍ ഞാന്‍ മാഞ്ഞു പോകുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യര്‍ മാഞ്ഞുപോയ മണ്ണിലിരുന്നാണ് നമ്മള്‍ അസൂയപ്പെടുന്നത്, തര്‍ക്കിക്കുന്നത്, നേടിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഒന്നും നിലനില്‍ക്കുന്നതല്ലെന്നും എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നതാണെന്നും മനുഷ്യര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്ന നേരം അവരുടെ മത്സരം അവസാനിക്കുന്നു.

തെറം

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് അന്തിവെയില്‍ ഉറങ്ങിയൊരു സന്ധ്യയില്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചെത്തിയ കൊടുങ്കാറ്റില്‍ തലയടിച്ചുവീണ കാട്ടുമരങ്ങളില്‍ മാന്ത്രികന്റെ കണ്ണെത്തി. മണ്ണ് വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അയാള്‍ കോലുകൊണ്ടൊരു വട്ടം വരച്ചു. അയാള്‍ക്ക് തൊട്ടുപിറകിലായി നിന്നിരുന്ന ബാധ കയറിയ മനുഷ്യന്‍ മുന്നോട്ട് ചാടിവന്ന് മണ്ണ് വിഴുങ്ങിത്തുടങ്ങിയ മരങ്ങളിലൊന്നിന്റെ കൊമ്പ് പൊട്ടിച്ചെടുത്ത് വട്ടത്തിന് ചുറ്റിലുമായി കുഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചതുപ്പ് നിറഞ്ഞൊരു ഗുഹയില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോയൊരു ചെന്നായയുടെ ബാധ കയറിയ മനുഷ്യനായിരുന്നു അയാള്‍. കുഴിക്കുമ്പോഴും കുഴിയില്‍നിന്ന് മണ്ണ് മാറ്റുമ്പോഴും അയാള്‍ ചെന്നായയെ പോലെ മുരണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. നാലാള്‍ താഴ്‌ചയില്‍ കുഴിയെടുത്ത് നടുനിവര്‍ത്തുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മുരള്‍ച്ച നിന്നു. ചെന്നായയെ പോലെ കുഴിയില്‍നിന്ന് ചാടി, അയാള്‍ കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

തെറം

ആഫ്രിക്കയിലേക്കാണ് എരിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ കൊണ്ടുപോയത്. നരകമായിരുന്നു അവര്‍ക്ക് ആഫ്രിക്ക. അവിടെയുള്ള അടിമകള്‍ക്കൊപ്പം അവര്‍ക്ക് എല്ല് മുറിയെ പണിയെടുക്കേണ്ടി വന്നു. രോഗങ്ങള്‍ വന്ന് ഉടലാകെ വാരിച്ചുറ്റിയാലും സായിപ്പന്മാര്‍ അവരെ വെറുതെയിരിക്കാന്‍ വിട്ടില്ല. പലരും പണിയെടുക്കവെ തന്നെ ജീവിതമെന്ന നരകത്തില്‍നിന്ന് സ്വതന്ത്രരായി. നാട്ടില്‍നിന്ന് വന്നവര്‍ ഒന്നൊന്നായി കൊഴിഞ്ഞുപോവുന്നത് എരി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് അയാളെ കൂടുതല്‍ വേദനിപ്പിച്ചു. പാതിരകളില്‍ ഉറക്കം കിട്ടാതെ അവശരായി ചുരുണ്ടവരോട് എരി കഥകള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. മരണത്തിന്റെ നാളുകള്‍ എണ്ണിത്തുടങ്ങിയ ആളുകളായിരുന്നു അവര്‍. എരിയുന്ന കഥകള്‍ എരിയില്‍നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. അത് നല്‍കുന്ന സാന്ത്വനത്തില്‍ അവര്‍ കണ്ണുകളടച്ചു.

തെറം

എണ്‍പത് വര്‍ഷം മുമ്പ് മറയൂരിലെ കാട്ടില്‍ സമാധാനത്തോടെ ജീവിച്ചുവരികയായിരുന്നു അയാളും ഒമ്പത് വയസ്സുകാരിയായ മകള്‍ മാണിക്കവും. മകളെ പെറ്റിട്ട് എരിയുടെ പെണ്ണ് ജ്വരം വന്ന് മരിച്ചു. അതോടെ മാണിക്കത്തിന് എരിയും എരിക്ക് മാണിക്കവും മാത്രമായി. വറുതിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജീവിതം സ്‌നേഹത്താല്‍ ശാന്തമായി മുന്നോട്ട് പോകവെയാണ് കൊച്ചിയില്‍നിന്ന് പള്ളിക്കാര്‍ കാട് കയറി വന്നത്. ആയുധവുമായി വന്നവര്‍ കാടിന്റെ മക്കളെ കെട്ടിയിട്ട് കൊച്ചിയിലേക്ക് നടത്തിച്ചു. അവരില്‍ എരിയും മാണിക്കവും കെട്ടപ്പെട്ടു. ചന്തയ്‌ക്കടുത്തായുള്ള പള്ളിയില്‍ പള്ളിക്കാര്‍ അവരെ വില്‍പ്പനയ്‌ക്ക്‌ വച്ചു. തിങ്കളാഴ്‌ചമുതല്‍ ശനിയാഴ്‌ചവരെ അടിമച്ചന്തയും ഞായറാഴ്‌ചകളില്‍ മാത്രം പ്രാർഥനയും നടത്തുന്ന പ്രത്യേകതരം പള്ളിയായിരുന്നു അത്. ഞായറാഴ്‌ചകളില്‍ അവരെ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ കുടുസ്സ് മുറിയില്‍ വലിച്ചിട്ടു. ശ്വാസം മുട്ടിക്കഴിയവെ പള്ളിയില്‍നിന്ന് കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഉയരും. കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെയും വേദനിക്കുന്നവരുടെയും കൂടെയാണ് കര്‍ത്താവെന്ന് പാടുന്നത് കേട്ട് ഇരുട്ടറയില്‍ ദീര്‍ഘനിശ്വാസമുയരും. ഒരിക്കലും വിളി കേള്‍ക്കാത്ത ദൈവത്തെ അവര്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് ശപിക്കും. ശാപവാക്കുകളുടെ കൂരമ്പേറ്റ് ദൈവം ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനാവും.