ഡെങ്കിപ്പനിയുടെ നാല് വകഭേദങ്ങളും രാജ്യത്ത്; ആശങ്ക ഉയർത്തി ഐസിഎംആർ പഠനം

ന്യൂഡൽഹി : രാജ്യത്ത് ഡെങ്കിപ്പനി വ്യാപനം മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അപകടരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് നിങ്ങുന്നതായി ഐസിഎംആറിന്റെ പുതിയ പഠന റിപ്പോർട്ട്. ഡെങ്കി വൈറസിന്റെ ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങൾ രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാ​ഗങ്ങളിൽ പടർന്നുപിടിക്കുന്നതായാണ് റിപ്പോർട്ടിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സാഹചര്യമാണ് രോ​ഗവ്യാപനത്തെ തീവ്രമാക്കുന്നത്.

അതിസങ്കീർണമായ ആരോ​ഗ്യ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കാനിടയുള്ള ഡെങ്കിപ്പനിയുടെ ഈ പുതിയ മാറ്റം രാജ്യത്തെ പൊതുജനാരോ​ഗ്യ മേഖലയ്ക്ക് വൻ ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. രണ്ട് വർഷം നീണ്ടുനിന്ന രാജ്യവ്യാപക നിരീക്ഷണത്തിലാണ് ഈ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നത്. ഐസിഎംആറിന്റെ വൈറസ് റിസർച്ച് ആൻഡ് ഡയ​ഗ്നോസ്റ്റിക് ലബോറട്ടറി നെറ്റ്‌വർക്ക് ആണ് ഈ പഠനം നടത്തിയത്.

നിലവിൽ ഡെങ്കി വൈറസിന്റെ നാല് വകഭേദങ്ങളും രാജ്യത്ത് വ്യാപിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് ഈ പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. എട്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കേന്ദ്ര ഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലുമാണ് നാല് വകഭേദങ്ങളുടെയും സാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തിയത്. 15 ഇടങ്ങളിൽ മൂന്ന് വകഭേദങ്ങളുടെ വ്യാപനം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഡെൻ-2 എന്ന അതിതീവ്രമാകാൻ സാധ്യതയുള്ള ഡെങ്കിയുടെ വകഭേദമാണ്. 25 സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ലബോറട്ടറികളിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച 6,889 സാമ്പിളുകൾ പരിശോധിച്ചതിൽ നിന്നാണ് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ.

ഈ പഠനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വസ്തുത ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങൾ ഒരേസമയം ഒരു രോ​ഗിയിൽ തന്നെ കാണപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. അതായത് പഠനത്തിന് വിധേയരായവരിൽ ഏഴ് ശതമാനം രോ​ഗികളിൽ ഇത്തരത്തിൽ ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇത് ഗുരുതരമായ ആരോ​ഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് വഴിവെക്കുന്നത്. കൃത്യമായ ചികിത്സ ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇത് സങ്കീർണമായ ആരോ​ഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുമെന്ന ആശങ്കയും ഈ പഠനത്തിന് മേൽ ഉയരുന്നുണ്ട്. രക്തത്തിലെ പ്ലേറ്റ്ലറ്റുകളുടെ എണ്ണം കുറയുക, രക്തസ്രാവം, കഠിനമായ സന്ധിവേദന എന്നിവ ഇത്തരക്കാരിൽ കൂടുതലായി കാണപ്പെടും.

ഡെങ്കി വൈറസിന്റെ ഈ സങ്കീർണ സ്വഭാവം ഭാവിയിൽ പ്രതിരോധ വാക്സിനുകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ വലിയ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് വിദ​ഗ്ധർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഒരു വാക്സിൻ വ്യത്യസ്ത വകഭേദങ്ങൾക്കെതിരെ ഫലപ്രദമാകുമോ എന്നതാണ് ആരോ​ഗ്യമേഖലക്ക് മുന്നിലെ വലിയ വെല്ലുവിളി. രോ​ഗപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ ഊർജിതമാക്കുക എന്നതല്ലാതെ വെറെ പോംവഴിയൊന്നും ഇതിനില്ലെന്ന് ചുരുക്കം. കൊതുക് നശീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാക്കുന്നതിനൊപ്പം പൊതുജനാരോ​ഗ്യ സംവിധാനം കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും വേണം. ഇതിനൊപ്പം രോ​ഗവ്യാപനത്തെ കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും ഈ റിപ്പോർട്ട് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.