1975 ജൂൺ 25 ന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട് 1977 മാർച്ച്  വരെ നീണ്ടുനിന്ന ദേശീയ അടിയന്തരാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഒട്ടേറെ ശ്രദ്ധേയമായ പുസ്തകങ്ങളും, ലേഖനങ്ങളും, അവലോകനങ്ങളുമെല്ലാം ഇതിനകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കാർട്ടൂണുകളും കവിതകളും വേറെ. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചവർക്ക് സ്വന്തം അനുഭവങ്ങൾ പറയാനുമുണ്ടാകും. പ്രധാന മന്ത്രി ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള മുഖ്യ കാരണം സ്വന്തം തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അലഹബാദ് ഹൈക്കോടതി റദ്ദ് ചെയ്ത വിധി ആണെങ്കിലും, 1974 ലെ മൂന്ന് ആഴ്ചയോളം നീണ്ടുനിന്ന, സർക്കാരിനെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തിയ, റയിൽവേ പണിമുടക്കും തുടർന്ന് രാജ്യത്തൊട്ടാകെ ഉയർന്നു വന്ന തൊഴിലാളിമാരുടെയും കർഷരുടെയും ഒക്കെ പ്രക്ഷോഭണങ്ങളും കാരണമായിട്ടുണ്ട്. അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ച ശേഷമാകട്ടെ, ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങളെയൊക്കെ തകർത്ത, പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളെയൊക്കെ ജയിലറക്കുള്ളിൽ കുത്തി നിറച്ച, പത്രങ്ങൾക്കും പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കുമെല്ലാം കൂച്ചു വിലങ്ങിട്ട, അതി ക്രൂരമായ  സ്വേഛാധിപത്യ ഭരണമാണ് അരങ്ങേറിയത്. ഓരോ വ്യക്തിക്കും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കടുത്ത അനുഭവങ്ങൾ തന്നെ ഒട്ടേറെ ഉണ്ടാകും. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെ നടന്ന ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമുള്ള പോരാട്ടങ്ങളും നിരവധി. പൊതു തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഇന്ദിര ഗാന്ധിയും കോൺഗ്രസ്സും ദയനീയമായി പരാജയപ്പെടുകയും അടിയന്തരാവസ്ഥ പിൻവലിക്കപ്പെടുകയും  ജനത സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരികയും ചെയ്ത ശേഷം നിയമിക്കപ്പെട്ട ഷാ കമ്മീഷൻ അടിയന്തരാവസ്ഥയിലെ അതിക്രമണങ്ങളെക്കുറിച്ച് സുദീർഘമായി തന്നെ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിലേക്കൊന്നും വിശദമായി പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ആ കാലത്തുണ്ടായ സ്വന്തം ചില അനുഭവങ്ങൾ ഓർമിക്കുകയാണ് ഈ ചെറു കുറിപ്പുകളിലൂടെ..