ഒരേസമയം, ഒന്നിലധികം...

ഇഷാര ആർട്ട് ഫൗണ്ടേഷന്റെ സുപ്രധാനമായ പരിണാമഗതിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ് കൊച്ചിയിലെ ഇഷാര ഹൗസിന്റെ ഉദ്ഘാടനം. 2019ൽ ദുബായിൽ സ്ഥാപിതമായ കാലഘട്ടം മുതൽ, ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ സമകാലിക കലകൾക്കായുള്ള ഒരു വേദിയായി സ്വയം നിലയുറപ്പിച്ചു പ്രവർത്തിക്കാൻ ഫൗണ്ടേഷൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്; അതിൽ ഗൾഫ് മേഖലയുടെ സവിശേഷമായ ഒരു വീക്ഷണകോണിന് വ്യക്തമായ സ്വാധീനമുണ്ട്. ഈ വീക്ഷണം ഭൂമിശാസ്‌ത്രപരം എന്നതിലുപരി ആശയപരമായ ഒന്നുകൂടിയാണ്. ഗൾഫ് മേഖലയെ നിർവചിക്കുന്ന കുടിയേറ്റം, വ്യാപാരം, തീർഥാടനം, തൊഴിൽ, ഭൗതിക സാമഗ്രികളുടെ കൈമാറ്റം എന്നിവയുടെ ചരിത്രങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ടതാണത്. ഗൾഫ്, പ്രത്യേകിച്ച് ദുബായ്, ആധുനിക രാഷ്‌ട്രങ്ങൾ നിലവിൽ വരുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ കോസ്മോപൊളിറ്റൻ സ്വഭാവം കൈവരിച്ച ഒരു തീരദേശ നഗരവും തുറമുഖവുമാണ്. ഇത്തരം നഗരങ്ങൾ ലോകങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള പ്രവേശന കവാടങ്ങളായി പണ്ടുമുതലേ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇവിടെ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ നിരന്തരം പുനർനിർവചിക്കപ്പെടുന്നു, അവ ഒരിക്കലും ഒരു പ്രത്യേക പ്രദേശത്തോ ഭാഷയിലോ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നില്ല.

ഫോർട്‌ കൊച്ചിയിലെ ഇഷാര ഹൗസ്‌

പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യങ്ങളിലൂടെ നോക്കിക്കാണാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ദക്ഷിണേഷ്യ എന്ന സങ്കൽപ്പം എന്ത് അനുഭവമാണ് നൽകുന്നത് എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഭൂമിശാസ്‌ത്രപരമായ അതിരുകളെ പുനരാേലാചനകൾക്ക്‌്‌ വിധേയമാക്കാനാണ് ഇഷാരയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ ഈ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ കേവലം സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളാൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സപ്ലൈ ചെയിനുകൾ, പ്രവാസി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾ, അനിശ്ചിതത്വം നിറഞ്ഞ ഉപജീവനമാർഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അസമമായ സാഹചര്യങ്ങളാൽ കൂടിയാണ് നിർമിതമായിരിക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, അവ വൈവിധ്യമാർന്ന സാംസ്‌കാരിക രൂപങ്ങൾ, സങ്കര ഭാഷകൾ, ഒന്നിലധികം കാലഘട്ടങ്ങൾ, സങ്കര ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയ്‌ക്കും ജന്മം നൽകുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ‘സ്വകീയമായ ഒരിടം' ( belonging) എന്നതിനെ ‘പുറംലോകത്ത്' നിന്നും ഭൂമിശാസ്‌ത്രപരമായി ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു നിശ്ചിത ഉത്ഭവകേന്ദ്രമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. രണജിത് ഗുഹ തന്റെ ‘ദി മൈഗ്രന്റ്സ് ടൈം' (The Migrant’s Time) എന്ന പ്രബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ ഈ ചോദ്യത്തോടെയാണ്: പ്രവാസം എന്നതുതന്നെ സ്ഥലംമാറ്റത്തിലൂടെ രൂപപ്പെടുന്ന ഒന്നായിരിക്കുമ്പോൾ, "പ്രവാസത്തിന്റെ ഭാഗമാവുക’ എന്നതിന്റെ അർഥമെന്താണ്? ഇഷാരയുടെ പ്രദർശനങ്ങളും പരിപാടികളും നിരന്തരം ഈ ചോദ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുകയും, ഒരു നിശ്ചിത ഇടത്തിൽ ഒതുങ്ങാത്തതും, പരസ്‌പരബന്ധിതവും പരിഹരിക്കപ്പെടാത്തതുമായ ഒരു അവസ്ഥയായി അസ്‌തിത്വത്തെ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈയൊരു പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഫൗണ്ടേഷൻ കൊച്ചിയിൽ ഇഷാര ഹൗസ് പദ്ധതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത്. രണ്ടു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ നടക്കുന്ന പ്രദർശനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയായി വിഭാവനം ചെയ്‌തിട്ടുള്ള ഇഷാര ഹൗസ്, ഫൗണ്ടേഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ യുഎഇക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക്, ചരിത്രപരമായി കോസ്മോപൊളിറ്റൻ സ്വഭാവമുള്ള മറ്റൊരു തീരദേശ നഗരമായ കൊച്ചിയിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു. ദുബായിയെപ്പോലെ തന്നെ ആധുനിക യുഗത്തിലെ സമുദ്ര വ്യാപാരങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ട കൊച്ചിയും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒരു പ്രധാന ഇടത്താവളമാണ്. അറബ് മേഖല, യൂറോപ്പ്, ദക്ഷിണേഷ്യ, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ചരിത്രങ്ങളുടെ പാളികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കൊച്ചി, കുടിയേറ്റങ്ങളുടെയും സങ്കലനങ്ങളുടെയും സമ്പന്നമായ ഒരു ശേഖരത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മട്ടാഞ്ചേരി ജൂത തെരുവിലെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കാശി ഹല്ലേഗ്വ ഹൗസിൽ (Kashi Hallegua House) ഇഷാര ഹൗസ് സ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ, ഫൗണ്ടേഷൻ ഒരു ഭൗതിക ഇടത്തെ കണ്ടെത്തുക മാത്രമല്ല, ഒരുകൂട്ടം ചരിത്രപരമായ സ്മരണകളെ ഉണർത്തുകകൂടിയാണ്. കൊച്ചിയിലെ ജൂത സമൂഹവുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധമുള്ള, 200 വർഷം പഴക്കം വരുന്ന ഡച്ച് കാലഘട്ടത്തിലെ ഈ കെട്ടിടം, വെറുമൊരു പശ്ചാത്തലമാകുന്നതിന് പകരം പ്രദർശനത്തിലെ ഒരു സംവാദകനായി മാറുന്നു; കാരണം ഇതിന്റെ ചുവരുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള ജനവാസങ്ങൾക്കും പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചവയാണ്.

അതിനാൽ, കൊച്ചിയിലെ ഇഷാരയുടെ പദ്ധതി വെറുമൊരു വിപുലീകരണമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ഒത്തുചേരലാണ്. ആധുനിക ആഗോളവൽക്കരണത്തിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ രൂപംകൊണ്ട, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലുടനീളം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന, കോസ്മോപൊളിറ്റൻ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധത്തെയാണ് ഇത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സമുദ്ര ശൃംഖലകൾ പ്രവിശ്യകളെയും പ്രദേശങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള കർശനമായ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ മറികടക്കുകയും, അതിനു ബദലായി വേലിയേറ്റങ്ങൾ, വ്യാപാര പാതകൾ, സാംസ്‌കാരിക കൈമാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാൽ രൂപപ്പെട്ട വഴക്കമുള്ള ഒരു ഭൂമിശാസ്‌ത്രത്തെ പകരം നിർദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അർഥത്തിൽ, അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിനെയും മലബാർ തീരത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ജലം പോലെ, ആശയങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ചരിത്രങ്ങളും വിവിധ പശ്ചാത്തലങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഒരു ഇഷാര ഹൗസ്.

കാശി ഹല്ലേഗ്വ ഹൗസിന്റെ ഉൾവശം

‘ഉഭയജീവിത’ത്തിലേക്ക്‌

‘ആംഫിബിയൻ ഏസ്‌തെറ്റിക്സ്' (Amphibian Aesthetics) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഇഷാര ഹൗസിന്റെ ഉദ്ഘാടന പ്രദർശനം, പദ്ധതിയുടെ ആർട്ടിസ്റ്റിക് ഡയറക്ടറായ റിയാസ് കോമു, ഡോ. സി എസ് വെങ്കിടേശ്വരൻ, പ്രൊഫ. എം എച്ച് ഇല്യാസ്, അമൃത് ലാൽ, ആഴി ആർക്കൈവ്സ് എന്നിവരുമായി സഹകരിച്ചാണ് വിഭാവനം ചെയ്‌തത്. കഴിഞ്ഞ കുറേ വർഷങ്ങളായി, സമുദ്ര-നാവിക ചരിത്രങ്ങൾ, കോസ്മോപൊളിറ്റൻ സ്വഭാവം, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്ര ലോകത്തിന്റെ പരസ്‌പരം പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വിവരണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കോമു നിരന്തരമായ അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തിവരികയായിരുന്നു. ‘കലയെയും അറിവിനെയും ജനങ്ങളെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിന്' വേണ്ടി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കൂട്ടായ്‌മയായ ആഴി ആർക്കൈവ്സുമായുള്ള പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, അദ്ദേഹം കലാകാരന്മാരെയും പണ്ഡിതന്മാരെയും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരികയും, വ്യാപാരത്തിന്റെയും കുടിയേറ്റത്തിന്റെയും ഒറ്റപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾക്കപ്പുറം, വിശാലമായി വളരുന്ന ഒരു ഗവേഷണ വേദി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയും ചെയ്‌തു.

സമുദ്ര-നാവിക ചരിത്രങ്ങളിൽ ആഗോളതലത്തിൽ താൽപ്പര്യം ഗണ്യമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ, കോമുവിന്റെ നിർദേശം സവിശേഷമായി വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു. ഈ മേഖലയുടെ ചരിത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ലാതെ, വിവിധ മേഖലകളിലും പ്രയോഗങ്ങളിലും ഉടനീളം ഒന്നിലധികം അന്വേഷണ സാധ്യതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിപുലമായ ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് വയ്‌ക്കുന്നത്. ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ആവിഷ്‌കാരമാണ് ‘ആംഫിബിയൻ ഏസ്‌തെറ്റിക്സ്' എന്ന ആശയത്തിൽ കാണാവുന്നത്.

‘ആംഫിബിയൻ ഏസ്‌തെറ്റിക്സ്' എന്ന ആശയത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, ഇത് കേവലമൊരു പ്രദർശനത്തിന്റെ പേര് എന്നതിനപ്പുറമാണെന്ന് ഒരാൾക്ക് മനസ്സിലാകും. ലോകത്തെ ചിന്തിക്കാനും ഗ്രഹിക്കാനും അതിൽ ജീവിക്കാനുമുള്ള ഒരു രീതിയിലേക്കാണ് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. ഇത് ഉഭയജീവിതത്തെ വെറുമൊരു ജൈവിക സവിശേഷതയായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഒരു ദാർശനികാവസ്ഥയായിട്ടാണ് വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്.

ഉഭയജീവി സ്വഭാവമുള്ളവരായിരിക്കുക എന്നാൽ എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത്?ഏറ്റവും ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒന്നിലധികം പരിസ്ഥിതികളിൽ ജീവിക്കാനുള്ള കഴിവ്, അതായത് വെള്ളത്തിലും കരയിലും ജീവിക്കുക എന്നതാണ് അത്. ഈ പദ്ധതിയുടെ ചട്ടക്കൂടിൽ, ഉഭയജീവിതം എന്നത് ഏകത്വത്തെ നിരസിക്കലായി മാറുന്നു. ‘യാത്രതിരിക്കൽ' തനിക്ക് എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് എഡ്വാർഡ് ഗ്ലിസന്റ് ഒരിക്കൽ നൽകിയ മറുപടി പോലെയാണത്: "അത് ഒരാൾ ഒരൊറ്റ അസ്‌തിത്വമായിരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ഒരേസമയം പല അസ്‌തിത്വങ്ങളാകാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിമിഷമാണ്.’

ഒരൊറ്റ രൂപത്തിൽ ഒതുങ്ങാനുള്ള ഈ വിസമ്മതം ദ്വന്ദ്വ ചിന്തകളെ (binary thinking) അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു. കരയും കടലും ഇനി പരസ്‌പരവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളല്ല, മറിച്ച് പരസ്‌പരം പിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മേഖലകളാണ്. അവയുടെ അതിരുകൾ സുഷിരങ്ങളുള്ളതും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അസ്ഥിരവുമാണ്. അവ തീരങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മവും പടർന്നുപിടിക്കുന്നതുമായ വഴികളിലും കണ്ടുമുട്ടുന്നു: വായുവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഈർപ്പത്തിൽ, മഴ പെയ്യുന്നതിന് മുമ്പുള്ള മണത്തിൽ, പുൽനാമ്പുകളിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികളിൽ, വെള്ളവും മണ്ണും കൂടിച്ചേരുന്ന ചുഴലിക്കാറ്റുകളുടെ അശാന്തിയിൽ എല്ലാം ഇത് ദൃശ്യമാണ്. ഭൂപടങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഏറ്റവും സുസ്ഥിരമെന്ന് തോന്നുന്ന വിഭജനങ്ങൾ പോലും സൂക്ഷ്മപരിശോധനയിൽ ഇല്ലാതാകുന്നു. കരയെ കടലിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന വര ഒരു അമൂർത്തതയായി മാറുന്നു, രണ്ടിനെയും രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ചലനാത്മക പ്രക്രിയകളെ വിശദീകരിക്കാൻ ആ വരക്ക്‌ കഴിയുന്നില്ല.

ഇൗ തിരിച്ചറിവ്‌ നമ്മൾ ചരിത്രത്തെയും അറിവിനെയും മനസ്സിലാക്കുന്ന രീതിയിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. പുരാവസ്‌തുശാസ്‌ത്രം പോലുള്ള പരമ്പരാഗത ശാഖകൾ പലപ്പോഴും കരയെ ഒരു കേന്ദ്രമായി നിർത്തി, അതിന്റെ പാളികൾ നിശ്ചിത ചരിത്ര യുഗങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന സുസ്ഥിരമായ വിഭാഗങ്ങളായി കാണുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ഉഭയജീവി വീക്ഷണം (amphibian perspective) ഈ അനുമാനങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു, ചരിത്രങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ വഴക്കമുള്ള അവസ്ഥയിലുള്ളതും, പരസ്‌പരം പിണഞ്ഞുകിടക്കുന്നതും, നിരന്തരം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമാണെന്ന് അത് നിർദേശിക്കുന്നു. ഭൂതകാലത്തെ വെവ്വേറെ സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയായി കാണാതെ, വർത്തമാനകാലത്തെയും ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണകളെയും നിരന്തരം പുനർരൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്ന, പരസ്‌പരം ഒത്തുചേരുന്ന അടിയൊഴുക്കുകളായി വായിക്കാൻ അത് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

സാമൂഹികമായി, ഉഭയജീവിതം സമകാലിക ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ മറ്റൊരു വഴി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഉഭയജീവി സ്വഭാവമുള്ളവരായിരിക്കുക എന്നത് വ്യക്തിത്വങ്ങൾ, ഭാഷകൾ, വിശ്വാസ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്‌ക്കിടയിലൂടെ ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം സ്ഥാനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുക എന്നതാണ്; ഇത് പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു, അവിടെ വ്യക്തികൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക സംസ്‌കാരത്തിൽ പൂർണമായി ലയിക്കാതെ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടിന്റെയും ഭാഗമായിക്കൊണ്ട് വ്യത്യസ്‌ത സാംസ്‌കാരിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു. ഇത് നാടോടി ജീവിതത്തെയും നിഷ്‌കാസനങ്ങളെയും കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, ഒപ്പം തന്നെ പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള കഴിവിനെയും അതിജീവനശേഷിയെയും കുറിച്ചും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒന്നിലധികം ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നതിൽ ഒരു ഉഭയജീവി ഗുണമുണ്ട്. അവയ്‌ക്കിടയിൽ നിരന്തരം പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ, ഒരാൾ ഭാഷാപരമായ അതിരുകൾക്കപ്പുറം ചിന്തിക്കുന്നു.

മനുഷ്യശരീരത്തിനും ഒരു ഉഭയജീവി സ്വഭാവമുണ്ട്, അത് ഒരേസമയം ജൈവികവും സാങ്കേതികവും പാരിസ്ഥിതികവുമാണ്: നമ്മൾ ശ്വസിക്കുന്ന വായു, നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ജലം, നമ്മൾ ആശ്രയിക്കുന്ന സാങ്കേതിക സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയാൽ അത് രൂപപ്പെടുന്നു. പാരിസ്ഥിതിക പ്രതിസന്ധികളും രാഷ്‌ട്രീയ അസ്ഥിരതയും നിറഞ്ഞ ഒരു യുഗത്തിൽ, ഉഭയജീവിത്വം വർധിച്ചുവരുന്ന അനിശ്ചിതാവസ്ഥയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ജീവിതം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ, ഉയരുന്ന സമുദ്രനിരപ്പ്, തീവ്രമായ കാലാവസ്ഥ, അസ്ഥിരമായ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്‌ക്ക്‌ ഇരയാകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഉഭയജീവി സ്വഭാവത്തെ തിരിച്ചറിയുക എന്നത് ഈ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്കിടയിൽ അതിജീവനത്തിനായുള്ള കഴിവുകളിലേക്കും ഐക്യദാർഢ്യത്തിലേക്കും സ്വയം നയിക്കുക എന്നതാണ്.

ഇഷാര ഹൗസിലെ ‘ആംഫിബിയൻ ഏസ്‌തെറ്റിക്സ്' ഈ ആശയങ്ങളെയും സാഹചര്യങ്ങളെയും പുതിയ കമീഷനുകൾ, സൈറ്റ്-സ്‌പെസിഫിക് ഇൻസ്റ്റാലേഷനുകൾ, പ്രകടനങ്ങൾ, സിനിമകൾ, പൊതുപരിപാടികൾ എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രദർശനമാക്കി മാറ്റുന്നു. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന കലാകാരന്മാർ ഈ മുഖ്യ ആശയവുമായി വ്യത്യസ്‌ത രീതികളിൽ ഇടപഴകുകയും, ഉഭയജീവി അസ്‌തിത്വത്തിന്റെ ബഹുതലങ്ങളിലുള്ള വ്യവഹാരങ്ങളിൽ പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇഷാര ഹൗസിന്റെ ഉദ്ഘാടന പദ്ധതിയെന്ന നിലയിൽ, ഈ പുതിയ വേദി എന്തായിത്തീരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ദിശ ‘ആംഫിബിയൻ ഏസ്‌തെറ്റിക്സ്' നിശ്ചയിക്കുന്നുണ്ട്‌ കലാകാരന്മാർ, പണ്ഡിതന്മാർ, പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവരുമായുള്ള ഇടപഴകലിലൂടെ, ഇഷാര ഹൗസ് കൈമാറ്റങ്ങളുടെ ഒരു കേന്ദ്രമായി മാറുന്നു, ഇത് സമകാലിക ജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീർണതകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം ലോകത്ത് ജീവിക്കാനുള്ള പുതിയ വഴികളെ വിഭാവനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു .