ad
Deshabhimani

ദാരിദ്ര്യത്തോടും പരിഹാസങ്ങളോടും പൊരുതി നേടിയ ലോകകിരീടം; 2026 ട്വന്റി 20 ലോകകപ്പിൽ ചരിത്രമാവർത്തിക്കാൻ 'സുപ്-ഹർമൻ'

HARMANPREET KAUR

Photo Credit:ICC

വെബ് ഡെസ്ക്

Published on Jun 14, 2026, 04:57 PM | 3 min read

മുംബൈ: ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ചില രാത്രികൾ വെറുമൊരു മത്സരത്തിന്റെ ജയപരാജയങ്ങൾക്കപ്പുറം ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനകളുടെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും വികാരനിർഭരമായ കാവ്യാവിഷ്കാരങ്ങളായി മാറാറുണ്ട്.


2025 നവംബർ രണ്ടിന് അർദ്ധരാത്രി ഇന്ത്യൻ വനിതാ ക്രിക്കറ്റിന് അങ്ങനെയൊന്നായിരുന്നു. സ്റ്റേഡിയത്തിലെ വെളിച്ചമണയുമ്പോഴും കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആനന്ദക്കണ്ണീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.


ആ കണ്ണീരിന് നടുവിൽ, കയ്യിലെ ലോകകിരീടവും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്, മുംബൈയിലെ ഡിവൈ പാട്ടീൽ സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ ഗാലറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി തന്റെ അച്ഛൻ ഹർമന്ദർ സിംഗ് ഭുള്ളറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഒരു മകളുണ്ടായിരുന്നു— ഇന്ത്യൻ ക്യാപ്റ്റൻ ഹർമൻപ്രീത് കൗർ


ആ ചരിത്രവിജയത്തിന് ശേഷം എട്ട് മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, ഇതാ 2026-ലെ ട്വന്റി 20 ലോകകപ്പിന്റെ വലിയൊരു പോരാട്ടത്തിലേക്ക് അവൾ വീണ്ടും ക്യാപ്റ്റനായി ഇറങ്ങുകയാണ്.


മോഗയുടെ പാടങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ കനൽ


പഞ്ചാബിലെ മോഗ എന്ന ചെറിയ ടൗൺ. മയക്കുമരുന്നിന്റെ കറുത്ത നിഴൽ വീണ ആ മണ്ണിൽ നിന്ന്, ലളിതമായ ആഗ്രഹങ്ങളും കടുത്ത അച്ചടക്കവുമുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് ഹർമൻപ്രീത് വളർന്നത്. അച്ഛൻ കോടതിയിലെ ഒരു സാധാരണ ക്ലർക്കായിരുന്നു.


ഒപ്പം വീട്ടിലെ നാല് എരുമകളുടെ പാൽ വിറ്റുകിട്ടുന്ന ചെറിയ വരുമാനമാണ് ആ കുടുംബത്തെ താങ്ങിനിർത്തിയത്. ക്രിക്കറ്റ് കിറ്റുകൾ വാങ്ങാൻ പോലുമാകാത്ത ദാരിദ്ര്യം. പഴയ ബാറ്റുകളും തുന്നലഴിഞ്ഞ പന്തുകളും കൊണ്ടാണ് അവൾ പരിശീലിച്ചത്.


"പെൺകുട്ടിയെ കളിപ്പിച്ചിട്ട് നീ എന്ത് നേടാനാണ്?" എന്ന് ചോദിച്ച അയൽക്കാരോട് അച്ഛൻ തർക്കിക്കാൻ പോയില്ല. പകരം തന്റെ മകളെ അദ്ദേഹം കളിക്കാൻ വിട്ടു. 30-35 ആൺകുട്ടികൾ മാത്രമുള്ള ആ മൈതാനത്ത്, വിരേന്ദർ സേവാഗിനെ മനസ്സിൽ ആരാധിച്ച് ആൺകുട്ടികളെക്കാൾ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് പന്ത് അതിർത്തി കടത്തിയ ഒരേയൊരു പെൺകുട്ടി ഹർമനായിരുന്നു.


തുടക്കത്തിൽ പന്തെറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച അവൾക്ക് ജുലൻ ഗോസ്വാമിയെപ്പോലെയുള്ള ഇതിഹാസങ്ങൾക്കിടയിൽ അവസരം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോഴാണ് തന്റെ ബാറ്റിംഗിനെ അവൾ മൂർച്ചയുള്ളതാക്കി മാറ്റിയത്.


വേദനയുടെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ട്


2005-ൽ ഇന്ത്യ ആദ്യമായി ലോകകപ്പ് ഫൈനലിൽ തോറ്റ അന്നുതുടങ്ങിയ ഒരു ശാപമോക്ഷത്തിന്റെ കഥയായിരുന്നു അത്. കഴിഞ്ഞ 21 വർഷമായി ഇന്ത്യൻ വനിതാ ക്രിക്കറ്റ് ടീം ചുമന്നത് 'റണ്ണേഴ്സ് അപ്പ്' എപ്പോഴും രണ്ടാമതാകുന്നവർ എന്ന ശാപപ്പേരായിരുന്നു.


2017-ൽ ഓസ്ട്രേലിയക്കെതിരെ തകർപ്പൻ 171 റൺസ് നേടിയിട്ടും ഫൈനലിൽ തോറ്റു, 2020-ൽ മെൽബണിലെ 86,000 കാണികൾക്ക് മുന്നിൽ ഓസ്‌ട്രേലിയയോട് വീണ്ടും തോറ്റ് തകർന്നുപോയി.


ഓരോ തവണ തോറ്റ് മടങ്ങുമ്പോഴും വിമാനത്താവളങ്ങളിൽ മുഖം താഴ്ത്തി നടക്കേണ്ടി വന്ന പെൺകുട്ടികൾ. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ കടുത്ത പരിഹാസങ്ങൾ. "നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഇതിനപ്പുറം സാധിക്കില്ല" എന്ന മുൻവിധികൾ.


ഇതിനെല്ലാമപ്പുറം, തങ്ങളെ നോക്കി ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റെടുത്ത ഇന്ത്യയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കൊച്ചുപെൺകുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ട വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തം.


ഈ കോടിക്കണക്കിന് പ്രതീക്ഷകളുടെ കരിങ്കൽഭാരവും നെഞ്ചിലേറ്റിയാണ് ഹർമൻപ്രീത് കൗർ എന്ന സിംഹം ഇത്രയും കാലം മൈതാനത്തിറങ്ങിയത്.


ആ വൈകാരിക നിമിഷം, "ഭാരമില്ലാതായ ഹൃദയം"


എന്നാൽ 2025 ഒക്ടോബറിലെ ആ ലോകകപ്പ് സെമിഫൈനലിൽ വീണ്ടും ഓസ്ട്രേലിയ മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ ഹർമൻ ഭയന്നില്ല. ജെമീമ റോഡ്രിഗസിനൊപ്പം 167 റൺസിന്റെ കൂട്ടുകെട്ടുണ്ടാക്കി, 89 റൺസോടെ അവൾ ഓസീസിനെ തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കി.


ഒടുവിൽ ഫൈനലിലും ഇന്ത്യ ഒന്നുമാത്രമായി ജ്വലിച്ചുനിന്ന ആ രാത്രിയിൽ, രാജ്യം ഒടുവിൽ അവരെ ലോകത്തിന്റെ രാജ്ഞിമാരായി വാഴിക്കപ്പെട്ടു!


അതുവരെ ഒരു പാറപോലെ ഉറച്ചുനിന്ന ഹർമൻപ്രീത് കൗർ പിച്ചിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. പിന്നീട് ഐസിസി പുറത്തുവിട്ട ഒരു വൈകാരിക വീഡിയോയിൽ, കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ഹർമൻപ്രീത് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഏതൊരു കായികപ്രേമിയുടെയും നെഞ്ച് പിളർക്കുന്നതായിരുന്നു:


"കഴിഞ്ഞ 21 വർഷമായി എന്റെ നെഞ്ചിൻകൂട്ടിൽ ഒരു വലിയ കരിങ്കല്ല് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അത്രയും ഭാരമുള്ള ഒന്ന്, എന്നാൽ ആ ഫൈനൽ ജയിച്ച് കിരീടം ഉയർത്തിയപ്പോൾ, എനിക്ക് ചുറ്റും സ്റ്റേഡിയത്തിൽ കേട്ടിരുന്ന ആ വിജയതാളം പോലെ ആ ഭാരമെല്ലാം വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. ഞാൻ അത്രമേൽ ഭാരമില്ലാത്തവളായി മാറി..."


കണ്ണീരിൽ നിന്ന് വീണ്ടുമൊരു യുദ്ധത്തിലേക്ക്, 2026 ട്വന്റി 20 ലോകകപ്പ്


രാജ്യാന്തര ക്രിക്കറ്റിൽ 8000-ത്തിലധികം റൺസുകൾ, അർജുന അവാർഡ്, രണ്ട് ഡബ്ല്യുപിഎൽ കിരീടങ്ങൾ, ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് സ്വർണം, നേടാത്തതായി ഒന്നുമില്ലാത്ത ഈ 36-കാരി ഇതിഹാസം ഇതാ മറ്റൊരു വലിയ ദൗത്യത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്; 2026-ലെ ട്വന്റി 20 ലോകകപ്പ് കിരീടം തേടി.


ഇത്തവണ അവളുടെ കൂടെ ആ പഴയ 'കിരീടമില്ലാത്ത നിരാശയോ വന്യമായ ആഗ്രഹമോ' ഇല്ല. എന്നാൽ, അതിലും ഭയാനകമായ മറ്റൊന്നുണ്ട്— "പ്രതീക്ഷകളുടെ കടുപ്പം". ഒരിക്കൽ ലോകം കീഴടക്കിയവരിൽ നിന്ന് രാജ്യം ഒന്നുമാത്രമേ പ്രതീക്ഷിക്കൂ


മറ്റൊരിക്കൽ കൂടി അത് ആവർത്തിക്കുക. 2020-ൽ കൈവിട്ട ആ ട്വന്റി 20 ലോകകിരീടം കൂടി തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ മണ്ണിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ കൗറിന് ഇനിയൊരു അവസരം വന്നിരിക്കുകയാണ്.


എഡ്ജ്ബാസ്റ്റണിൽ പാകിസ്താനെതിരായ ആദ്യ പോരാട്ടത്തിന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഹർമന്റെ വാക്കുകളിൽ ആ പഴയ കനലുണ്ട്:


"ആദ്യ മത്സരം വെറുമൊരു കളിയല്ല. അത് ഞങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ നിശ്ചയിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഞങ്ങൾ ജീവൻ നൽകി പോരാടും."


ഇത് വെറുമൊരു ക്രിക്കറ്റ് മത്സരമല്ല. ദാരിദ്ര്യത്തോടും പരിഹാസങ്ങളോടും പൊരുതി, ആൺകുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് ബാറ്റേന്തി, ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിൽ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പതാക പാറിച്ച ഒരു പെൺകരുത്തിന്റെ, നമ്മുടെ സ്വന്തം ഹർമൻ കൗറിന്റെ അതിജീവന ഗാഥയാണ്




deshabhimani section

Related News

View More
0 comments
Sort by

Deshabhimani
Home