13 July Monday

എന്നാലും എന്റെ ഡോക്ടറേ

സി അനൂപ്‌Updated: Sunday May 31, 2020
വുഹാനിൽ തുടങ്ങി ലോകത്തെല്ലാമെത്താൻ കൊറോണയ്‌ക്ക്‌ പാസ്‌പോർട്ടും വേണ്ട, വിസയും വേണ്ട. ഇങ്ങ് കേരളത്തിൽ പൂരങ്ങളുടെ നാട്ടിലാണ് ചേച്ചിയെ ആദ്യം കണ്ടത്. നമ്മുടെ സർക്കാരും ആരോഗ്യ വകുപ്പും വർഗശത്രുവിനെ കണ്ടതുപോലെയാണ് കൊറോണയ്‌ക്കുനേരേ പാഞ്ഞടുത്തത്. ട്രംപിനെപ്പോലെ സില്ലിയായി കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ പിണറായിയും മുതിർന്നില്ല.അതുകൊണ്ട്   അത്ര സുഗമയാത്ര നടക്കില്ലെന്നുറപ്പായ അതിഥി അറച്ചറച്ചാണ് ഇതുവരെ കേരള യാത്ര തുടർന്നത്. അതിനിടയിൽ നമ്മൾ പലതും കണ്ടു, അനുഭവിച്ചു.
 
ഒരു ഹോമിയോ ഡോക്ടറെ  മൂന്നു നാലു വർഷമായി കണ്ട് മരുന്നു വാങ്ങുന്നതാണ്. ആദ്യം കണ്ടത് 2018ൽ. മരുന്നും കൺസൾട്ടേഷനും കൂടി അന്ന്‌ ഫീസ് 200 രൂപ. രോഗികളെ ബിവറേജസിലെപ്പോലെ അനിശ്ചിതമായി വരിനിർത്തി വലയ്‌ക്കുമെന്നതൊഴിച്ചാൽ ആൾ നല്ല മരുന്നാളറാണ്. അലോപ്പതിയിലും ആയുർവേദത്തിലും ഹോമിയോയിലും ബിരുദമുള്ള മിടുമിടുക്കൻ. തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ നല്ല പേരും പെരുമയുമുള്ള വൈദ്യ ശ്രേഷ്‌ഠൻ.
 
കൊറോണച്ചേച്ചി സംഹാര താണ്ഡവമാടിത്തുടങ്ങിയ ശേഷം മാർച്ച് അവസാന ആഴ്‌ചയിലെ ഒരു സായാഹ്നം. തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഓരോ മാസവും ഡോക്ടറെ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ ഫീസ് വർധന അതിശയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഡിസംബറിൽ 400, ജനുവരിയിൽ 600, ഫെബ്രുവരിയിൽ 800. ഈ കണക്കനുസരിച്ച് മാർച്ചിൽ ആയിരം രൂപ ഞാൻ ഡോക്‌ടർക്കു നേരേ നീട്ടി. ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ അഞ്ച് ഇരുനൂറ്റന്മാരെ ഡോക്‌ടർ വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിടുമെന്നാണ്  കരുതിയത്. ആ ദിവസങ്ങളിൽ ‘ഡോക്‌ടർ രോഗികളെ കാണുന്നില്ല’ എന്ന ബോർഡ് അവിടെ തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
  
ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന മനസ്സിലാവുന്നതുകൊണ്ടാണല്ലോ  എന്നോടു  ഗേറ്റിൽനിന്ന് മരുന്ന് വാങ്ങി മടങ്ങാൻ ഡോക്‌ടർ പറഞ്ഞത്. ആ പരിഗണനയിൽ സന്തുഷ്ടനായാണ്  കാശെടുത്ത്  നീട്ടിയത്. പക്ഷേ മരുന്ന്  ലെറ്റർ ബോക്‌സിനു മേൽ നിക്ഷേപിച്ച ഡോക്‌ടർ വടക്കൻ വീരഗാഥയിലെ അരിങ്ങോടരെപ്പോലെ അനായാസം പിന്നോട്ടു കുതറി
 
 "ഡോക്ടർ, ഫീസ്,’ ഞാൻ ഡോക്ടറെ നോക്കി പേഴ്സുയർത്തി പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
 
  ആ തണുത്ത മറുപടി കേട്ട് ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ നിന്നുപോയി. " വേണ്ട അനൂപ് ഫീസ് ഇത്തവണ വേണ്ട. പണമല്ല വലുത്. സ്‌നേഹമാണ്.’
 
 കൊറോണ ഭയം വിതറി മുന്നേറി. ദിവസങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞു. ആ ആയിരം രൂപ ഞാൻ മാറ്റിവച്ചു. കൊറോണക്കാലത്തിന്റെ വിശിഷ്ട സ്മരണയായി....
പ്രധാന വാർത്തകൾ
 Top