28 May Thursday

റഹ് മാൻ എന്റെ ശിഷ്യൻ

വെബ് ഡെസ്‌ക്‌Updated: Tuesday Apr 7, 2020



സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മദ്രാസിലെത്തിയപ്പോൾ താമസം ആർ കെ ശേഖറിന്റെ വീട്ടിൽ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ദിലീപ് അന്ന് കൊച്ചുകുട്ടി. വീട്ടിൽ നാലോ അഞ്ചോ കീബോർഡുണ്ട്. അവ സ്റ്റുഡിയോക്കാർക്കും കച്ചേരിക്കാർക്കും വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കും. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞുവന്നാൽ അവയാണ് പയ്യന്റെ കളിക്കൂട്ട്. കൈ എത്തില്ലെങ്കിലും പുറത്തു കമിഴ്ന്നുകിടന്നു വായിക്കും. സമയവും കാലവുമില്ല. എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും  അതോടെപ്പമാവും.  ചിലപ്പോൾ പാതിരാവരെ. ധൻരാജ് എന്ന അധ്യാപകനിൽനിന്ന് അക്കാലത്ത് പിയാനോ പരിശീലിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ മിക്കവാറും പാട്ടുകൾ ആ വീട്ടിലാണ് കംപോസ്ചെയ്തത്. പലപ്പോഴും ശേഖറും ഉണ്ടാവും. അവൻ ഒരുമൂലയ്ക്ക് വന്ന് സശ്രദ്ധം വീക്ഷിക്കും. നമ്മൾ മാറുമ്പോൾ നോട്സ് നോക്കും. ചിലപ്പോൾ അവ കീ ബോർഡിൽ വായിക്കും.


 

76ലാണ് ശേഖറിന്റെ മരണം. ഒരുപാട് ചികിത്സ നടത്തി. മുസ്ലിം വൈദ്യന്റെ അടുക്കലും പോയി. അതിൽ ആശ്വാസം തോന്നി. അദ്ദേഹത്തോടുള്ള അടുപ്പമാണ് കുടുംബത്തെ ഇസ്ലാമിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്. 92ലാണ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചതും പേര് മാറുന്നതും. അങ്ങനെ ദിലീപ് റഹ്മാനായി. ശേഖർ മരിക്കുമ്പോൾ  13 വയസ്സ്. തളർന്ന ആ കുടുംബത്തെ വിട്ടുപോരാൻ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. ഞാൻ ആ വീടൊഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ എവിടെയും പോകുന്നതും വരുന്നതും എന്റെകൂടെ. റഹ്മാനെ ആദ്യമായി സ്റ്റുഡിയോയിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നതും കീ ബോർഡ് വായിപ്പിക്കുന്നതും ഞാനാണ്. അടിമച്ചങ്ങല എന്ന ചിത്രത്തിനുവേണ്ടി. ഓസ്കാർ കിട്ടിയപ്പോൾ ഇംഗ്ലീഷ് മാസികയ്ക്ക് നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു: "പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുക്കന്മാരാരുമില്ല. ആ സ്ഥാനത്ത് കാണുന്നത് എം കെ അർജുനനെ.'

(ആത്മകഥയിൽനിന്ന്)

 


പ്രധാന വാർത്തകൾ
 Top