19 November Tuesday

അയോധ്യ കേസ്: 2010 ലെ അലഹാബാദ് ഹൈക്കോടതി വിധി ഇങ്ങനെ

വെബ് ഡെസ്‌ക്‌Updated: Saturday Nov 9, 2019
ന്യൂഡൽഹി > അയോധ്യ ഭൂമി കേസിൽ അലഹാബാദ് ഹൈക്കോടതിയുടെ ലക്നൗ ബെഞ്ചിലെ ജഡ്ജിമാരായ സിഗ്ബത്തുല്ല ഖാൻ, സുധീർ അഗർവാൾ, ധരംവീർ ശർമ എന്നിവരടങ്ങിയ പ്രത്യേക ബെഞ്ചാണ് 2010 സെപ്റ്റംബർ 30ന് വിധി പറഞ്ഞത്. മൂന്നു പേരും എഴുതിയതു വെവ്വേറെ വിധിന്യായങ്ങൾ. മൊത്തം 8189 പേജ്. 4 ഹർജികളാണ് കോടതി പരിഗണിച്ചത്. ഈ വിധിക്കെതിരായ അപ്പീലാണ്‌ ഇന്ന്‌ പരിഗണിക്കുന്നത്‌. വിധി ചുവടെ.

 60 വർഷം പഴക്കമുള്ള കേസിൽ മൂന്നംഗ ബെഞ്ചിലെ  ഒരു ജഡ്ജി വ്യത്യസ്ത വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. 1949ൽ സ്ഥാപിച്ച രാമവിഗ്രഹം ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം ഹിന്ദുമഹാസഭയ്ക്കും 'രാം ഛബൂത്രയും' 'സീത രസോയിയും' സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലം സന്യാസി സംഘടനയായ നിർമോഹി അകാഡയ്ക്കും ബാക്കി സ്ഥലം സുന്നി വഖഫ് ബോർഡിനും നൽകാൻ ജസ്റ്റിസുമാരായ എസ് യു ഖാനും സുധീർ അഗർവാളും ഉത്തരവായി. പ്രദേശത്ത് മൂന്ന് മാസത്തേക്ക് നിലവിലുള്ള സ്ഥിതി തുടരാനും ഭൂരിപക്ഷ വിധിയിൽ നിർദേശിച്ചു.

എന്നാൽ, കേസിന് ആസ്പദമായ സ്ഥലം രാമന്റെ ജന്മഭൂമിയാണെന്നും ഇസ്ലാംമത തത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായാണ് ഇവിടെ മസ്ജിദ് സ്ഥാപിച്ചതെന്നും ഇതിനെ ആരാധനാലയമായി പരിഗണിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും ബെഞ്ചിലെ മറ്റൊരു ജഡ്ജിയായ ജസ്റ്റിസ് ഡി വി  ശർമയുടെ വിധിയിൽ പറഞ്ഞു. മൂന്ന് ജഡ്ജിമാർ ചേർന്ന്  8189 പേജ് വരുന്ന വിധിന്യായമാണ് അന്ന്‌ പുറപ്പെടുവിച്ചത്.
 
കോടതി നിയമിച്ച റിസീവർ ശിവശങ്കർ ലാൽ തയ്യാറാക്കിയ സ്കെച്ചിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് മൂന്ന് ഭാഗമായി സ്ഥലം വിഭജിക്കേണ്ടതെന്ന് ജസ്റ്റിസുമാരായ ഖാനും അഗർവാളും വ്യക്തമാക്കി. മസ്ജിദിന്റെ പ്രധാന താഴികക്കുടം നിലനിന്നിരുന്നതിന്റെ താഴെയാണ് രാമന്റെ ജന്മസ്ഥലമെന്നാണ് ഹിന്ദുക്കളുടെ വിശ്വാസം വിധിയിൽ നിരീക്ഷിച്ചു.
 
മൂന്ന് തുല്യഭാഗമായാണ് 2.7 ഏക്കർ സ്ഥലം വീതിക്കേണ്ടതെങ്കിലും പ്രായോഗികസൗകര്യം മുൻനിർത്തി ചെറിയ തോതിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ വരുത്താം. എന്നാൽ, ഇത് മറ്റൊരു കക്ഷിയെ ബാധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശത്തുനിന്ന് സർക്കാർ സ്ഥലം ഏറ്റെടുത്തു നൽകി പരിഹരിക്കണം. വിഭജനം സംബന്ധിച്ച നിർദേശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ട കക്ഷികൾക്ക് മൂന്നു മാസം സമയം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. വിധിയിൽ അപ്പീൽ നൽകാനും അന്ന്‌ മൂന്ന് മാസത്തെ സമയം അനുവദിച്ചു. വിഭജനം സംബന്ധിച്ച അന്തിമവിധി മൂന്നുമാസത്തിനുശേഷം സുപ്രീംകോടതി ചീഫ്ജസ്റ്റിസുമായി കൂടിയാലോചിച്ച് പ്രഖ്യാപിക്കും.
 
ബാബറുടെ ഉത്തരവ് പ്രകാരമാണ് മസ്ജിദ് നിർമിച്ചതെന്ന് ജസ്റ്റിസ് ഖാൻ വിധിയിൽ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ, ഈ സ്ഥലം ബാബറുടെ ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉള്ളതായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവില്ല. മസ്ജിദ് പണിയാനായി ക്ഷേത്രം തകർത്തിട്ടില്ല. ദീർഘകാലമായി ജീർണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലത്താണ് മസ്ജിദ് നിർമിച്ചതെന്ന് വിധിയിൽ പറയുന്നു. മസ്ജിദ് നിർമിച്ച് കുറെക്കാലം കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് രാമന്റെ ജന്മസ്ഥലം ഇവിടെയാണെന്ന് ഹിന്ദുക്കൾ കരുതാൻ തുടങ്ങിയത്. 1885നു മുമ്പേ രാം ഛബൂത്രയും സീത രസോയിലും പ്രദേശത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾ ഇവിടെ ആരാധനയും നടത്തിവന്നു. വളരെ അസാധാരണമായ അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. ഒരു ഭാഗത്ത് മുസ്ലിങ്ങൾ നമസും മറുഭാഗത്ത് ഹിന്ദുക്കൾ പ്രാർഥനയും നടത്തി.

ഭൂമിയിൽ വിഭജനമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും സംയുക്തമായി കൈവശം വച്ചിരുന്ന ഭൂമിയായിരുന്നു ഇതെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. എന്നാൽ, ഇരുകൂട്ടർക്കും ഭൂമിയുടെ കൈവശാവകാശം തെളിയിക്കുന്ന രേഖ ഹാജരാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തെളിവ് നിയമപ്രകാരം സംയുക്താവകാശമുള്ള ഭൂമിയായി മാത്രമേ ഇതിനെ കാണാൻ കഴിയൂ എന്ന്‌ ജസ്റ്റിസ് ഖാൻ പറഞ്ഞു.
 
രാമവിഗ്രഹം ആദ്യമായി ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചത് 1949 ഡിസംബർ 23നു പുലർച്ചെയാണെന്നും ജസ്റ്റിസ് ഖാൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഇതിനു കുറച്ചുകാലം മുമ്പു മുതലാണ് മസ്ജിദിന്റെ പ്രധാന താഴികക്കുടത്തിന് താഴെയാണ് രാമന്റെ ജന്മസ്ഥലമെന്ന് ഹിന്ദുക്കൾ കരുതാനും വിശ്വസിക്കാനും തുടങ്ങിയതെന്നും വിധിയിൽ പറഞ്ഞു. അതേസമയം,  പഴയ മന്ദിരം തകർത്തശേഷമാണ് മസ്ജിദ് നിർമിച്ചതെന്ന് ജസ്റ്റിസ് ശർമ നിരീക്ഷിച്ചു. ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ പര്യവേക്ഷണം ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, 1949ലാണ് ഇവിടെ രാമവിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചതെന്നതിന് തെളിവുണ്ടെന്ന നിഗമനത്തോട് അദ്ദേഹം യോജിച്ചു.

പ്രധാന വാർത്തകൾ
 Top