07 August Friday

ആർബിഐ നിയന്ത്രണം രക്ഷാകവചമാകുമോ - ബെഫി അഖിലേന്ത്യാ പ്രസിഡന്റ് സി ജെ നന്ദകുമാർ എഴുതുന്നു

സി ജെ നന്ദകുമാർUpdated: Wednesday Jul 1, 2020


അർബൻ സഹകരണ ബാങ്കുകളെയും സംസ്ഥാനന്തര സഹകരണ ബാങ്കുകളെയും റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെ പൂർണ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഓർഡിനൻസിന് കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭ അംഗീകാരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. 1482 അർബൻ സഹകരണ ബാങ്കുകളിലും 58 സംസ്ഥാനാന്തര സഹകരണ ബാങ്കുകളിലുമായി ഏകദേശം 8.6 കോടി നിക്ഷേപകരും അഞ്ചുലക്ഷം കോടിരൂപയോളം നിക്ഷേപവുമുണ്ട്.  മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പഞ്ചാബ് മഹാരാഷ്ട്ര കോ–-ഓപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്ക് അഥവാ പിഎംസി ബാങ്കിൽ നടന്ന വമ്പൻ കുംഭകോണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിക്ഷേപങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നതിനാണ് ഈ നടപടിയെന്നാണ് കേന്ദ്രത്തിന്റെ അവകാശവാദം.  എന്നാൽ വാസ്‌തവമെന്താണ്?  മുംബൈ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പിഎംസി ബാങ്ക് 1983 ൽ സ്ഥാപിതമായ സംസ്ഥാനാന്തര ബാങ്കാണ്.  റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെയും സംസ്ഥാന സഹകരണ രജിസ്ട്രാറുടെയും ഉഭയനിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ബാങ്കിന് 2000ൽ ഷെഡ്യൂൾഡ് പദവി നൽകിയതും 2011ൽ വിദേശ വിനിമയ ഡീലർ ലൈസൻസ് നൽകിയതും ഇതേ ആർബിഐ  തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതല്ല, പരിശോധനകളിലെ പോരായ്‌മകളാണ് 2019 സെപ്തംബറിൽ പിഎംസി ബാങ്കിന്റെ മൊറട്ടോറിയത്തിൽ കലാശിച്ച സംഭവങ്ങൾക്കിടയാക്കിയത്.  സമാന്തര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഉപയോഗിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് കൃത്രിമ അക്കൗണ്ടുകൾ തുറന്നുകൊണ്ടാണ് ഈ ബാങ്കിൽ വെട്ടിപ്പു നടന്നത് എന്ന് പിന്നീട് പരിശോധനയിൽ പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.  മേൽത്തട്ടുകാരായ മധ്യവർഗക്കാരാണ് ആ ബാങ്കിന്റെ നിക്ഷേപകരിൽ ഭൂരിഭാഗവും. ആർബിഐ  ജീവനക്കാരുടെ സഹകരണ സംഘത്തിന്റെ നൂറു കോടി രൂപയിലധികം നിക്ഷേപവും പിഎംസി ബാങ്കിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു എന്നാണ് റിപ്പോർട്ട്. പത്തു മാസക്കാലമായിട്ടും നിക്ഷേപകരുടെ താൽപ്പര്യം സംരക്ഷിക്കാൻ കേന്ദ്ര ധനമന്ത്രാലയത്തിന്‌ കഴിയാത്തതിന്റെ ജാള്യം മറയ്‌ക്കുന്നതിനും ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിട്ടുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ കോർപറേറ്റ് അജണ്ട നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുമുള്ള ശ്രമമായിട്ടുമാത്രമേ പുതിയ ഓർഡിനൻസിനെ വിലയിരുത്താനാകൂ.  നിലവിൽ അർബൻ സഹകരണ ബാങ്കുകളുടെ ലൈസൻസ്, വായ്‌പാനയം, പരിശോധന എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ ആർബിഐക്ക്‌ നിയന്ത്രണമുണ്ടെന്നിരിക്കെ, പൂർണ നിയന്ത്രണംകൊണ്ട് ലക്ഷ്യമിടുന്നത് ജനാധിപത്യ ഭരണസമിതികളുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണാധികാരം മാത്രമാണ്.

ബാങ്ക്‌ തകർച്ചകൾ തുടർക്കഥ
പിഎംസി ബാങ്കുകൂടാതെ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ തന്നെ സികെപി സഹകരണ ബാങ്ക്, ഗോവയിലെ മാപുസ അർബൻ സഹകരണ ബാങ്ക്, കർണാടകത്തിലെ ഗുരു രാഘവേന്ദ്ര സഹകരണ ബാങ്ക്, കൊൽക്കത്ത മഹിളാ കോ–-ഓപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്ക് എന്നിവ സമീപകാലത്ത് തകർച്ച നേരിട്ട സഹകരണ ബാങ്കുകളാണ്. 1969ന് മുമ്പ് ബാങ്കിങ്‌ ചരിത്രം സ്വകാര്യമേഖലയിൽ വ്യവസായ കുടുംബങ്ങളും വർത്തക പ്രമാണിമാരും നടത്തിവന്ന ബാങ്കുകൾ തകർന്ന് നിക്ഷേപകരെ കണ്ണീരിലാഴ്‌ത്തിയ കദനകഥകളുടെ ചരിത്രമാണ്. എഴുനൂറിലധികം സ്വകാര്യ ബാങ്കുകളും  ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളുമാണ് തകർന്നടിഞ്ഞത്.  1969 ലെ ബാങ്ക് ദേശസാൽക്കരണത്തിനുശേഷമുള്ള രണ്ടുപതിറ്റാണ്ട്‌ കാലയളവിൽ ബാങ്ക്‌ തകർച്ച അപൂർവ സംഭവമായിരുന്നു. 1991 മുതൽ നടപ്പാക്കിയ ഉദാരവൽക്കരണ നയങ്ങൾ ധനമേഖലയെയും ബാങ്കിങ്‌ സ്ഥാപനങ്ങളെയും അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നതിൽ വഹിച്ച പങ്ക് വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിച്ചു കൊണ്ടല്ലാതെ ജനങ്ങളുടെ നിക്ഷേപങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു നടപടിയും   ഫലം കാണാനിടയില്ല.


 

സ്വകാര്യ–-വിദേശ ധനമൂലധനത്തിന് ധനകാര്യ മേഖല തുറന്നു നൽകിയപ്പോൾ പരമ്പരാഗത ബാങ്കിങ്‌ സംവിധാനത്തിന്റെ മൂലക്കല്ലിനാണ് ഇളക്കം തട്ടിയത്.  പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളുടെ ഓഹരിവിറ്റ് സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന് പ്രാമുഖ്യം നൽകിയപ്പോൾ ഓഹരിയുടമകളുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണനയായി.  നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് അപനിയന്ത്രണങ്ങളിലേക്കുള്ള മാറ്റങ്ങളുടെ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പിന്നീട്.  നവസ്വകാര്യബാങ്കുകളുടെ സംസ്കാരം മത്സരത്തിന്റെ പേരിൽ പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളിലേക്കും ഒരു പരിധിവരെ സഹകരണ ബാങ്കുകളിലേക്കും നുഴഞ്ഞുകയറി.  കമ്പോള നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള അനാരോഗ്യമത്സരങ്ങളുടെ വിളനിലമായി ഇന്ത്യൻ ധനകാര്യ മേഖല മാറിക്കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ കമ്പോള നിയമത്തിനനുസരിച്ച് രൂപപ്പെട്ട പുതിയ സ്വതന്ത്ര നിയന്ത്രണസംവിധാനങ്ങളായ സെബി, ഐആർഡിഎ, പിഎഫ്ആർഡിഎ എന്നിവ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളായി മാറി.  വായ്പകളുടെ അടിസ്ഥാനതത്വം അത് ആവശ്യക്കാരന് വ്യക്തവും നിയതവുമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിച്ചുകൊണ്ട് ലഭ്യമാക്കപ്പെടണം എന്നതാണ്. എന്നാൽ വളർന്നുവന്ന അനാരോഗ്യ മത്സരങ്ങളുടെ ഫലമായി ശിങ്കിടി മുതലാളിമാരും അഴിമതിക്കാരായ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും ഉദ്യോഗസ്ഥ ദുഷ്പ്രഭുത്വവും ചേർന്ന ഒരു അവിഹിത അച്ചുതണ്ടിന്റെ അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളുടെ വേദിയായി വായ്പാരംഗം രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.  ഹർഷദ് മേത്ത കുംഭകോണം, കേതൻ പരേഖ്, മാധവ്പുര മർകണ്ഡയിൽ കോപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്ക്, ശാരദാ ചിട്ടി ഫണ്ട് തട്ടിപ്പ്, സഹാറ കുംഭകോണം എന്നിവ പ്രമാദമായ തട്ടിപ്പുകളാണ്.

1991 നുശേഷം തകർന്നടിഞ്ഞ ഗ്ലോബൽ ട്രസ്റ്റ് ബാങ്ക്, ഐഎൽഎഫ്എസ്,ഡിഎച്ച്എഫ്എൽ തുടങ്ങി യെസ് ബാങ്ക് വരെയുള്ളവയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ക്രമക്കേടുകൾക്ക് വിളനിലമൊരുക്കുന്ന ഈ അച്ചുതണ്ടിന്റെ സജീവ സാന്നിദ്ധ്യം മറനീക്കി  പുറത്തുവരുന്നതാണ്.  സഹകരണ ബാങ്കുകളിൽ ആർബിഐക്ക്‌ ഭാഗികമായ നിയന്ത്രണങ്ങളേയുള്ളൂ എന്നു വാദിക്കാമെങ്കിലും യെസ് ബാങ്ക് വരെയുള്ള മേൽപ്പറഞ്ഞ ബാങ്കുകളുടെ കാര്യത്തിൽ റിസർവ് ബാങ്കിന് പൂർണ നിയന്ത്രണാധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.

ദുർബലമാക്കപ്പെടുന്ന റിസർവ്‌ ബാങ്ക്
ഉദാരവൽക്കരണ പരിഷ്‌കാരങ്ങൾ കേന്ദ്രബാങ്കിനെയും വെറുതെ വിട്ടില്ല. ആർബിഐ മേൽനോട്ട അധികാരങ്ങളിലും നിയന്ത്രണ സംവിധാനമെന്ന പദവിയിലും വെള്ളം ചേർക്കപ്പെട്ടു.  ഓൺസൈറ്റ് സർവേയിലെൻസ് എന്ന അടിസ്ഥാന തത്വത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് വാച്ച്ഡോഗ് സ്ഥാപനം  എന്ന അധഃപതനത്തിലേക്ക് ആർബിഐയുടെ പരിശോധനാ സംവിധാനങ്ങളും പരിമിതപ്പെട്ടു. റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെ സ്വയംഭരണാധികാരം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് നിത്യസംഭവമായി.  ഒടുവിൽ ധനമേഖലയുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥമായ റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെ കരുതൽ ധനത്തിൽ വരെ ഭരണാധികാരികൾ കയ്യിട്ടുവാരി.  റിസർവ്‌ ബാങ്കിനെ കേവലം പണനയം തീരുമാനിക്കാൻ മാത്രം കെൽപ്പുള്ള ഒരു ഉപകരണമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ബാങ്കിങ്‌ നിയന്ത്രണത്തിലെ വീഴ്ചകൾ അടിക്കടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.  1998 ൽ 31626 ജീവനക്കാരുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്ത്  കേവലം 13700 ജീവനക്കാരാണ് റിസർവ് ബാങ്കിൽ  അവശേഷിക്കുന്നത്.


 

വാണിജ്യബാങ്കുകളുടെ ഭരണസംവിധാനം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഒരു ചർച്ചാ പേപ്പർ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചർച്ചയിൽ ഇടപെട്ടുകൊണ്ട് വിദഗ്ധർ മുന്നോട്ടു വച്ചിട്ടുള്ള ചില വിമർശനങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. വാണിജ്യ ബാങ്കുകളുടെ നിയന്ത്രണാധികാരം കൈയാളുന്ന റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെ പ്രതിനിധി അതേ വാണിജ്യ ബാങ്കുകളുടെ ഡയറക്ടർ ബോർഡിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ബോർഡ് വരുത്തുന്ന വീഴ്ചകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ പങ്കാളിയാവുകയാണ്. ഓഡിറ്റ് റിപ്പോർട്ടുകളിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഗൗരവപരമായ പിശകുകൾ തിരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.  ക്രമക്കേടുകളുടെ തുടരന്വേഷണത്തിൽ ഗുരുതരമായ വീഴ്ചകൾ സംഭവിക്കുന്നു. ഐസിഐസിഐ ബാങ്കിന്റെ മുൻമേധാവിയിലേക്കും നീളുന്ന ക്രമക്കേടിന്റെ അന്വേഷണം മന്ദീഭവിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ആക്ഷേപം ശക്തമാണ്.

ഫെഡറലിസത്തിനുമേൽ കടന്നുകയറ്റം
ഭരണഘടനയനുസരിച്ച് സഹകരണം സംസ്ഥാന വിഷയമാണ്.  അർബൻ സഹകരണ ബാങ്കുകളുടെ നിയന്ത്രണാധികാരത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്ന ഓർഡിനൻസ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സംസ്ഥാനസർക്കാരുകളുമായി ചർച്ച ചെയ്യാത്തത് ഫെഡറൽ തത്വങ്ങളുടെ ലംഘനമാണ് എന്ന ആക്ഷേപം ഉയർന്നു. കോവിഡ് പാക്കേജിന്റെ ഭാഗമായി പുറപ്പെടുവിച്ച കാർഷിക ഓർഡിനൻസുകളും സംസ്ഥാനഅധികാര പരിധിയിലുള്ള  ഇടപെടലുകളാണ്.  ജനാധിപത്യസംവിധാനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു മാത്രമേ സഹകരണ ബാങ്ക് നിക്ഷേപത്തിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയൂ. 

അർബൻ സഹകരണ ബാങ്കുകൾ ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്.  ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കുകളും സംസ്ഥാന സഹകരണ ബാങ്കുകളും അടുത്ത ലക്ഷ്യമായി ഉയർന്നു വരുമെന്നതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല.  33 സംസ്ഥാന സഹകരണ ബാങ്കുകളിലും 360 ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കുകളിലുമായി 4.74 ലക്ഷം കോടി  രൂപയുടെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതസമ്പാദ്യമുണ്ട്.  വാണിജ്യ ബാങ്കുകൾ വമ്പൻ കോർപറേറ്റുകൾ വരുത്തിവച്ച കിട്ടാക്കടങ്ങളുടെ ഭാരത്തിൽ ശ്വാസം മുട്ടുകയാണ്.  പ്രതിസന്ധികളെ തങ്ങളുടെ അവസരങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ അതിസാമർഥ്യമുള്ള ശിങ്കിടി മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കളിത്തോഴരായ കേന്ദ്ര ഭരണകൂടം അവർക്കു ചെയ്തുകൊടുക്കുന്ന ഒത്താശയാണ് പുതിയ ഓർഡിനൻസ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സഹകാരികൾ പ്രതിഷേധിക്കണം. സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം കൊണ്ട് പടത്തുയർത്തിയിട്ടുള്ള ഈ ബാങ്കുകൾ  മഹത്തായ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. റിസർവ്‌ ബാങ്കിന്റെ പൂർണ നിയന്ത്രണം വന്നാൽ സാധാരണക്കാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന മിക്കവാറും വായ്പാ സ്രോതസ്സുകൾ അടഞ്ഞുപോകും. നിക്ഷേപമാവട്ടെ വൻകിട കോർപറേറ്റുകളുടെ ചൂതാട്ടങ്ങൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കപ്പെടും.

(ബെഫി അഖിലേന്ത്യാ പ്രസിഡന്റാണ്‌ ലേഖകൻ)


ദേശാഭിമാനി ഇപ്പോള്‍ ടെലഗ്രാമിലും ലഭ്യമാണ്‌. കൂടുതല്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ക്കും അപ്ഡേറ്റുകള്‍ക്കുമായി ടെലഗ്രാം ചാനല്‍ സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്യാം.

മറ്റു വാർത്തകൾ

പ്രധാന വാർത്തകൾ
 Top