22 October Tuesday

വേജ്‌ കോഡ് ബിൽ: മോഡി സർക്കാരിന്റെ പ്രത്യുപകാരം

ആർ കരുമലൈയ്യൻUpdated: Monday Sep 16, 2019


പാർലമെന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വൻ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ വീണ്ടും അധികാരത്തിലെത്താൻ സഹായിച്ച കോർപറേറ്റുകൾക്കുള്ള സമ്മാനമായാണ് മോഡി സർക്കാർ വേജ്‌ കോഡ്‌ (വേതനക്കോഡ്) ബിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. കൂലി സംബന്ധമായ നാല് നിയമത്തെ ലളിതമാക്കാൻ എന്നുംപറഞ്ഞ് കൊണ്ടുവന്ന ബിൽ ജൂലൈ 23 ന് ലോക്‌സഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ച് 30ന് പാസാക്കിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. രാജ്യവ്യാപകമായി ഉയർന്ന ചെറുത്തുനിൽപ്പുകൾ കാരണം തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും ‘ഒഴിപ്പി’ക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ മുൻ സർക്കാരിന്‌ നടപ്പാക്കാൻ കഴിയാതെപോയ കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിലാക്കുകയാണ്‌ രണ്ടാം മോഡി സർക്കാർ. കഴിഞ്ഞ ലോക്‌സഭയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കൽ നിയമം പിൻവലിക്കാൻ സർക്കാർ നിർബന്ധിതരാകുകയായിരുന്നു. അതേപോലെതന്നെ, മൺസൂൺ സമ്മേളനത്തിന്റെ അവസാനദിവസം

2017 ലെ വേജ് കോഡ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും പ്രതിഷേധങ്ങൾ കാരണം പാർലമെന്ററി സ്റ്റാൻഡിങ് കമ്മിറ്റിക്കും ഒടുക്കം സ്വാഭാവിക ചരമമടയാൻ വിടാനും സർക്കാർ നിർബന്ധിതമായി. ഇപ്പോൾ അതിനെ പൊടിതട്ടിയെടുത്ത് വേതനക്കോഡ് ബിൽ 2019 എന്ന പേരിൽ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരിക്കുകയാണ്. ഇനിയത്, നിലവിലുള്ള നാല് നിയമങ്ങൾക്ക്, 1936 ലെ പേമെന്റ് ഓഫ് വേജസ് ആക്ട് ,1948ലെ മിനിമം കൂലി നിയമം, 1965 ലെ പേമെന്റ് ഓഫ് ബോണസ് ആക്ട്, 1976ലെ ഈക്വൽ റെമ്യൂണറേഷൻ ആക്ട് എന്നിവയ്‌ക്കുപകരം നിൽക്കും.

വേണം താഴ്‌ന്ന വരുമാനക്കാർക്കും ഒരു വേതന നയം
രാജ്യത്തെ താഴ്‌ന്ന വരുമാനക്കാരായ തൊഴിലാളികൾക്കായി ഒരു വേതന നയം ഇല്ലാത്തത് ദരിദ്ര തൊഴിലാളികളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് നാടിന് യാതൊരു വേവലാതിയുമില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്. മാത്രവുമല്ല, ഐഎൽഒ അതിന്റെ ഇന്ത്യാ വേജ്‌ റിപ്പോർട്ടിൽ, " കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകത്തിലേറെയായി, ഇന്ത്യയിൽ മൊത്തം ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനം (ജിഡിപി) ഏഴു ശതമാനം കണ്ട് വർധിച്ചുവെങ്കിലും താണ കൂലിയും വേതനത്തിലെ അസമത്വവും തുടരുകയാണ്’ എന്ന് തുറന്നുപറയുന്നുണ്ട്.

അസീം പ്രേംജി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ സെന്റർ ഫോർ സസ്റ്റൈനബിൾ ഡെവലപ്മെന്റ് റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥിരവരുമാനക്കാരായ തൊഴിലാളികളിൽ 57 ശതമാനത്തിലേറെയും, പ്രതിമാസം 10,000 രൂപയിൽ താഴെ വേതനം കിട്ടുന്നവരാണ്. ഏഴാം ശമ്പളകമീഷൻ 18,000 രൂപ മിനിമം വേതനം നിശ്ചയിച്ച നാട്ടിലാണിത്. താൽക്കാലികത്തൊഴിലാളികളിൽ 59.3 ശതമാനത്തിനും പ്രതിമാസം 5000 രൂപയിൽ താഴെയാണ് കൂലി. 5001 നും 7500നുമിടയ്‌ക്ക് വരുമാനം കിട്ടുന്നവരിൽ 84.3 ശതമാനത്തോളം പേർക്കും 7500ൽ താഴെയാണ് കൂലി. കരാർ തൊഴിലാളികളിൽ 66.7 ശതമാനം പേരും ഈ വിഭാഗത്തിലാണ്. രാജ്യത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന ഈ പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയിൽ മുഴുവൻ കേന്ദ്ര ട്രേഡ്‌ യൂണിയനുകളും മതിയായ മിനിമം വേതനത്തിനുവേണ്ടി പോരാടുമ്പോൾ, ന്യായമായും രാജ്യത്ത് മിനിമം വേതനം നിശ്ചയിക്കാനായുള്ള ഒരു നിയമസംവിധാനം ഉണ്ടായേ പറ്റൂ.

അങ്ങനെ, ഒരു നിയമം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാരുടെ കാര്യത്തിൽ കരുതലുണ്ടാകേണ്ടത്, ആരാണ് തൊഴിലാളി, ആരാണ് ജീവനക്കാരൻ എന്ന കാര്യം കൃത്യമായി നിർവചിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം. അയാൾ /അവർ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുമോ ഇല്ലയോ എന്നും; കൂലി എന്നതിന്റെ നിർവചനം എന്താണ് എന്നും; കൂലി എങ്ങനെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത് / നിശ്ചയിക്കുന്നത് എന്നും; നിയമത്തിൽ അതിനുള്ള അടിസ്ഥാനം/മാനദണ്ഡം എന്താണ് എന്നും കൃത്യമായി നിർവചിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം.

ദാരിദ്ര്യവും അസമത്വവും പരിഹരിക്കുന്നതിന് മിനിമം കൂലിയെ ഫലപ്രദമായ ഒരായുധമാക്കി മാറ്റാവുന്നതാണ്. ഇന്ത്യയിൽ മിനിമം കൂലി നിശ്ചയിക്കുന്നതിലും നടപ്പാക്കുന്നതിലും ഒട്ടനവധി പ്രശ്നങ്ങളും ഉൽക്കണ്ഠകളും ഉണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, വർഷങ്ങളായി രൂപംകൊണ്ടതും പരിശോധനാ വിധേയമായതുമായ സംവിധാനങ്ങളും സൂത്രവാക്യങ്ങളുമുണ്ട്. അവയാകട്ടെ, തൽപ്പരകക്ഷികളുടെ മുഴുവൻ, എന്നുവച്ചാൽ കേന്ദ്ര സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെയും എല്ലാ കേന്ദ്ര തൊഴിലാളി സംഘടനകളുടെയും ഒപ്പം ഉടമകളുടെയും സമവായം നേടിയതുമാണ്. പക്ഷേ, 2019ലെ കൂലിയെ സംബന്ധിച്ച കോഡ്, കൂലി നിർണയത്തിന്റെയും അത് നടപ്പാക്കലിന്റെയും കാര്യത്തിൽ ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൂലി നിർണയം ബോധപൂർവം, സർക്കാരിന് വിട്ടുകൊടുത്തിരിക്കുകയാണ്. നിലവിലുള്ള നടപ്പാക്കൽ സംവിധാനംപോലും ഇല്ലാതാക്കിക്കൊണ്ട് മുതലാളിമാർക്ക് നിയമപരമായ ബാധ്യതകളിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനുള്ള അവസരമൊരുക്കുകയാണ് ബിൽ.
തൊഴിലാളിയുടെ നിർവചനത്തിൽത്തന്നെ സർക്കാരിന്റെ ഗൂഢ അജൻഡ വെളിപ്പെടുന്നുണ്ട്‌.- അതിൽ ഒന്ന് തൊഴിലാളി എന്ന നിലയ്‌ക്കും മറ്റേത് ജീവനക്കാരൻ എന്ന നിലയ്‌ക്കും. ഇതുവഴി ഉടമയ്‌ക്ക് തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനും അവരെ തമ്മിൽ വിവേചിക്കാനും അങ്ങനെ നിയമത്തിൽ നിന്നുതന്നെ മറികടക്കാനുമുള്ള അവസരമാണ് കിട്ടുന്നത്.

മിനിമം വേതനനിർണയം
1948ലെ മിനിമം വേതന നിയമത്തിന് നമ്മുടെ ഭരണഘടനയേക്കാൾ പഴക്കമുണ്ട്. അതിന്റെ ലക്ഷ്യം "തൊഴിലാളികൾ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് തടയുക " എന്നാണെങ്കിലും, അത് ഉന്നമിട്ടത് ഉടമകൾ നിർബന്ധമായും കൊടുക്കേണ്ട ഒരു തരത്തിലുള്ള മിനിമം കൂലിയാണ്. 1961 ൽത്തന്നെ സുപ്രീംകോടതി വിധിച്ചത്, ഒരു തൊഴിലുടമയ്‌ക്ക് മിനിമം കൂലി കൊടുക്കാൻ പ്രയാസമാണെങ്കിൽ, അയാൾക്ക് ആ ബിസിനസ് നടത്താനുള്ള അവകാശം ഇല്ല എന്നാണ്. എന്നിട്ടും, മിനിമം കൂലിക്കുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിർണയിക്കുന്നതിൽനിന്ന്‌ ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയായിരുന്നു. നിയമം അതേപ്പറ്റി നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നെങ്കിലും, 1957 ൽ നടന്ന 15–--ാമത് ഇന്ത്യൻ ലേബർ കോൺഫറൻസ് ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഇടപെട്ടുകൊണ്ട് മിനിമം കൂലി നിശ്ചയിക്കുന്നതിനുള്ള ഫോർമുല ഏകകണ്ഠമായി ശുപാർശ ചെയ്‌തു.

44–--ാം ലേബർ കോൺഫറൻസിലെ മിനിമം വേതനകമ്മിറ്റി ഏകകണ്ഠമായി പറഞ്ഞത്‌, "1957ലെ 15–--ാമത് ലേബർ കോൺഫറൻസ് ശുപാർശ ചെയ്‌ത മാനദണ്ഡങ്ങളും 1992ലെ കേസിൽ സുപ്രീംകോടതി നൽകിയ നിർദേശങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി സർക്കാർ മിനിമം കൂലി നിശ്ചയിക്കണമെന്ന കാര്യത്തിൽ സമവായമുണ്ടായിരിക്കുന്നു'' എന്നാണ്.

2017 ൽ അവതരിപ്പിച്ച വേതനക്കോഡ്ബിൽ പാർലമെന്റിന്റെ സ്റ്റാൻഡിങ് കമ്മിറ്റിക്ക് വിട്ടപ്പോൾ അത് ഏകകണ്ഠമായി ശുപാർശ ചെയ്‌തത്‌ " ഈ വേതനനിർണയം 2012 ലെ 44–--ാമത് ലേബർ കോൺഫറൻസിന്റെ ശുപാർശകൾ 2015ലെ 46–--ാമത് കോൺഫറൻസ് ആവർത്തിച്ചുറപ്പിച്ചതനുസരിച്ച്, മിനിമം കൂലി നിർണയത്തിലെ ഏകപക്ഷീയതയും ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ട വിവേചനവും ഇല്ലാതാക്കാൻ പറ്റിയ രീതിയിലാകണം’എന്നാണ്‌.

ശാസ്ത്രീയമായ ഈ സമവായ ഫോർമുല അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിലവിലുള്ള മിനിമം വേതന നിയമത്തിൽ അത് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനുപകരം പാർലമെന്റിന്റെയും സുപ്രീം കോടതിയുടെയും ഇന്ത്യൻ ലേബർ കോൺഫറൻസുകളുടെയും അറിവ്‌ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് വേതനക്കോഡ് ബിൽ 2019 കൊണ്ടുവന്നത് തൊഴിൽ നിയമങ്ങളുടെ പരിധിയിൽനിന്ന്‌ വേതനനിർണയ പ്രക്രിയയെ പൂർണമായും അടർത്തിമാറ്റാനാണ്. ഈ പുതിയ ബിൽ, മിനിമം കൂലി നിർണയത്തെ കേന്ദ്ര–--സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെ വിവേചനത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുകയാണ്. മിനിമം വേതന അഡ്വൈസറി കമ്മിറ്റി എന്നൊരു സംവിധാനം നിയമത്തിലുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ശുപാർശകൾ നടപ്പാക്കാൻ സർക്കാരുകൾ ബാധ്യസ്ഥമല്ല.

മിനിമം കൂലിയെപ്പറ്റി ഇന്ത്യൻ ലേബർ കോൺഫറൻസ് സമവായത്തിലൂടെ എത്തിച്ചേർന്ന ശുപാർശകൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് 2017 ലെ വേതനക്കോഡ് ബില്ലിൽ ഉൾപ്പെടുത്താത്തത് എന്ന ചോദ്യം ഒന്നാം മോഡി സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നേരിട്ടുന്നയിച്ചപ്പോൾ, കിട്ടിയ മറുപടി: ‘‘അത് വഴക്കവും പൊരുത്തപ്പെടുത്തലും ഉറപ്പുവരുത്തിക്കൊണ്ട്, വിവിധ ഘടകങ്ങളുടെ ചലനാത്മകമായ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാനാണ്'' എന്നാണ്. ഇതിൽക്കൂടുതൽ എന്ത് തെളിവാണ് വേണ്ടത്, സർക്കാർ ആരുടെ താൽപ്പര്യമാണ് സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ.

എട്ടുമണിക്കൂർ ജോലി ഇനി കടങ്കഥ
നാട്ടിലും വിദേശത്തുമുള്ള വമ്പൻ കോർപറേറ്റുകൾക്ക്‌ തൊഴിലാളികളെയും മറ്റ്‌ അധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളെയും കൂടുതൽ കൊള്ളയടിക്കാൻ സഹായകമാകുന്ന നയങ്ങൾ നടപ്പാക്കുക എന്നത് നവലിബറൽ അജൻഡയുടെ ഭാഗമാണ്. കഴിഞ്ഞ 25ലേറെ വർഷങ്ങളായി മാറിമാറി വരുന്ന കേന്ദ്ര സർക്കാരുകൾ നടപ്പാക്കിപ്പോന്നത് ഈ നയങ്ങളാണല്ലോ. ഈ വിനാശകരമാായ നയങ്ങൾ കൂടുതൽ ധൃതിപ്പെട്ട് പൂർണതയിൽ എത്തിക്കുകയാണ് മോഡി നയിക്കുന്ന ബിജെപി സർക്കാർ.

ബില്ലിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആപത്ത്‌ എട്ടു മണിക്കൂർ ജോലി സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്. വേതനകോഡ്‌ ബില്ലിന്റെ 13–--ാം വകുപ്പ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് പ്രവർത്തനസമയത്തെയും പ്രവൃത്തി ദിവസത്തെയും പറ്റിയുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്. അതിനെ കൃത്യമായി നിർവചിക്കുന്നതിനുപകരം, കോഡ്‌ പറയുന്നത് പ്രവൃത്തി സമയമെന്നത് ഒന്നോ രണ്ടോ ഇടവേളകളടങ്ങിയ സാധാരണ പ്രവർത്തി ദിനമായിരിക്കുമെന്നും അത് എത്ര മണിക്കൂറായിരിക്കണമെന്നത്‌ ഉചിതമായി സർക്കാരിന് നിശ്ചയിക്കാം എന്നുമാണ്‌.

ഈ ബില്ലിന്റെ ഏറ്റവും കർക്കശവും ദയാരഹിതവുമായ സ്വഭാവം നോക്കൂ. 48 കോടി തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമത്തിനെന്നുംപറഞ്ഞ് അവരുടെ ദല്ലാൾ ചമഞ്ഞുകൊണ്ടുവന്ന ഈ നിയമപ്രകാരം തങ്ങൾ എത്ര മണിക്കൂർ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരും എന്ന കാര്യം അവർക്കറിയില്ല. ഇത്രയും വലിയൊരു തൊഴിൽശക്തിയുടെ തൊഴിൽ സമയത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വാക്ക് പറയാൻ നമ്മുടെ പരമാധികാര സഭയ്‌ക്കുപോലും അനുവാദം നൽകിയതുമില്ല.


പ്രധാന വാർത്തകൾ
 Top