17 October Wednesday

അനാഥമാകുന്ന കൃഷിയും കൃഷിക്കാരും

ഡോ. കെ എന്‍ ഹരിലാല്‍Updated: Saturday Aug 11, 2018

കേന്ദ്ര സർക്കാർ കൃഷി അനുബന്ധ മേഖലകളോട‌് പൊതുവിലും കേരളത്തിലെ കാർഷികവിളകളോട് പ്രത്യേകിച്ചും തികഞ്ഞ അവഗണനാ മനോഭാവമാണ് പിന്തുടരുന്നത്. കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിപണികളിൽ കർഷകർക്ക‌് വിലപേശൽശേഷിയോ നിയന്ത്രണ അധികാരമോ ഇല്ല. വിപണിയിലെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് വിധേയപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു പോംവഴിയും ഇന്ത്യയിലെ കൃഷിക്കാർക്കില്ല. എന്നാൽ, കൃഷിക്കാർ ഇടപെടേണ്ടിവരുന്ന വ്യാപാരികൾ, കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങളുടെ സംസ‌്കരണം ഏറ്റെടുക്കുന്ന വ്യവസായികൾ, വായ്പ ഏജൻസികൾ , അസംസ്കൃതവിഭവങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവർ തുടങ്ങിയ എല്ലാ കൂട്ടർക്കും കമ്പോളത്തെ ചൊൽപ്പടിക്കു നിർത്താനുള്ള കുത്തകശക്തിയുണ്ട്. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ വളരെ അസമമായ മത്സരത്തെയാണ് കൃഷിക്കാർ കമ്പോളത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവരുന്നത്. കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വിലകൾ ആപേക്ഷികമായി കുറയുന്നതിന്റെയും കൃഷിക്കാർ വാങ്ങുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വിലകൾ ആപേക്ഷികമായി കൂടുന്നതിന്റെയും പശ്ചാത്തലം ഇതാണ്.

കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങളുടെ മൂല്യച്ചങ്ങല  സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വിപണികളിൽ കൃഷിക്കാരുടെ ഭാഗം കാലക്രമത്തിൽ വിലപേശൽശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട് കൂടുതൽ ദുർബലമാവുകയാണ് എന്നാണ്. കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചുകഴിയുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതും കുടുംബങ്ങളുടെ ഭാഗംവയ‌്പും കൃഷിഭൂമിയുടെ തുണ്ടുവൽക്കരണവും മറ്റും കൃഷിയുടെ അണുവൽക്കരണത്തിനും കൃഷിക്കാരുടെ വിലപേശൽശേഷി കുറയുന്നതിനും ഇടയാക്കുന്നു. അണുവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട കൃഷിക്കാർ തമ്മിലുള്ള കമ്പോളമത്സരം നിരന്തരം മുറുകുകയാണ്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിന്മാറ്റവും കമ്പോള മൗലികവാദനയങ്ങളും കൃഷിക്കാർ തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തെ മൂർച്ഛിപ്പിക്കുകയാണ്. സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരകരാറുകൾ കൃഷിക്കാർ തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തെ അന്തർദേശീയവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആഭ്യന്തരവിപണിയിൽ ഏതെങ്കിലും വിളയുടെ വില അൽപ്പമൊന്നുയർന്നാൽ ഒട്ടും വൈകാതെ ഇറക്കുമതിഭീഷണി ഉയരുകയായി. കൃഷിക്കാരുടെമേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കഴുത്തറപ്പൻ മത്സരത്തിന്റെ നേട്ടം കൊയ്യുന്നത് കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങി മൊത്തവ്യാപാരം ചെയ്യുന്ന വലിയ കുത്തകകളും സംസ്കരണവ്യവസായം നടത്തുന്ന കോർപറേറ്റുകളും ചില്ലറവിൽപ്പനയിലെ ഭീമന്മാരുമാണ്.

വിലകൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതും ഗുണനിലവാരം സംബന്ധിച്ച തീരുമാനം എടുക്കുന്നതുമെല്ലാം കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങളുടെ മൂല്യച്ചങ്ങലയുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്ന വൻകിട കുത്തകകളാണ്. അവരുടെ ഭരണത്തിന് വിധേയരാകുന്ന അടിമകളായി കൃഷിക്കാരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും പരിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. അതേസമയം, വിപണിയെ കൂടുതൽ അസമമാക്കുകയും കൃഷിക്കാരെ നിരാലംബരും നിസ്സഹായരുമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നയങ്ങളാണ് കേന്ദ്രം പിന്തുടരുന്നത്.

ഉദാരവൽക്കരണം വരുന്നതിനുമുമ്പ് സർക്കാർ കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെട്ടിരുന്നു. വിളവെടുപ്പുസമയത്ത് മൊത്തക്കച്ചവടക്കാർ രഹസ്യ ധാരണകളുണ്ടാക്കി കമ്പോളത്തിൽനിന്നു മാറിനിന്ന് വിലയിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ഇറക്കുമതിഭീഷണി ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഭരണകൂടം താങ്ങുവില പ്രഖ്യാപിച്ച് നേരിട്ട് കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെട്ട് സംഭരണം നടത്തി ന്യായവില ഉറപ്പാക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇറക്കുമതിഭീഷണി ഒഴിവാക്കാൻ കസ്റ്റംസ് തീരുവ ഉയർത്തിയും അളവുപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയും കൃഷിയെയും കർഷകരെയും പ്രതിരോധിക്കുമായിരുന്നു. ജലസേചനം, വൈദ്യുതിലഭ്യത, ഗതാഗതസൗകര്യം, വിപണിസൗകര്യം മുതലായവ ഏർപ്പെടുത്താൻ പൊതുനിക്ഷേപം നടത്തുമായിരുന്നു. കുറഞ്ഞ പലിശയ്ക്ക് വായ്പ ലഭ്യമാക്കുമായിരുന്നു. ഉൽപ്പാദനക്ഷമത വർധിപ്പിക്കുന്നതിന‌് ആവശ്യമായ ഗവേഷണം സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും പുതിയ അറിവിന്റെ വ്യാപനം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും ഇടപെടുമായിരുന്നു. നാനാജാതി സബ്സിഡി നൽകി കൃഷിക്കാരെ സഹായിക്കുമായിരുന്നു.

എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ ഉദാരവൽക്കരണവാദികൾ പറയുന്നത് ഇത്തരം ഭരണകൂട ഇടപെടലുകൾ കമ്പോളത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമത കുറയ്ക്കും അതുകൊണ്ട് ഭരണകൂടം സ്വയംചുരുങ്ങി ചെറുതായി കമ്പോളത്തിൽനിന്ന‌് അകലംപാലിച്ച‌് മാറിനിൽക്കണമെന്നാണ്. കൃഷിക്കാർ അവരുടെ വിലപേശൽശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നതിന‌് സഹകരണസംഘങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതോ, അത്തരം സംഘങ്ങൾക്കോ സമാനമായ കൃഷിക്കാരുടെ ഇതര കൂട്ടായ്മകൾക്കോ ഭരണകൂടം പ്രോത്സാഹനം നൽകുന്നതോ ഉദാരവൽക്കരണവാദികൾ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല.

അതേസമയം, കാർഷികവിപണികളിൽ മത്സരം അസാധ്യമാക്കുന്ന വിപണന‐സംസ്കരണ ചില്ലറവ്യാപാര കോർപറേറ്റുകളുടെ കുത്തക പൊളിക്കുന്നതിനും അവർ തമ്മിൽ മത്സരം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുമുള്ള നിർദേശങ്ങൾ ഉദാരവൽക്കരണവാദികൾക്ക് സ്വീകാര്യമല്ലതാനും. അതുകൊണ്ടാണ് ഉദാരവൽക്കരണനയങ്ങൾ കമ്പോളത്തിലെ തുറന്ന മത്സരത്തെയല്ല മറിച്ച്, കുത്തകവൽക്കരണത്തെയാണ്  സഹായിക്കുന്നതെന്ന‌് പറയുന്നത്. യുപിഎ സഖ്യവും പിന്നീട് അധികാരത്തിലെത്തിയ എൻഡിഎ സഖ്യവും ഒരുപോലെ കമ്പോള മൗലികവാദത്തിന്റെ വക്താക്കളാണ്. കൃഷിക്കാരുടെ ക്ഷേമമല്ല കൃഷിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന കുത്തക കോർപറേറ്റുകളുടെ ക്ഷേമമാണ് ഇരുകൂട്ടരെയും നയിക്കുന്നത്.

കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ അവഗണനയുടെ പ്രത്യാഘാതം ഏറ്റവും കൂടുതൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. കേരളത്തിലെ കാർഷികവിളകൾ കൂടുതൽ വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്നതാണ് ഇതിന് ഒരു കാരണം. രണ്ടാമത്തെ കാരണം ഇന്ത്യ‐ശ്രീലങ്ക ഇന്ത്യ‐ആസിയാൻ തുടങ്ങിയ പ്രാദേശിക സ്വതന്ത്രവ്യാപാര കരാറുകൾ കേരളത്തെ കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണ്.

ലോക വ്യാപാരസംഘടനയിലെ കരാറുകളും പ്രാദേശിക സ്വതന്ത്രവ്യാപാര കരാറുകളും ഒപ്പിട്ടതോടെ ഇറക്കുമതിനിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള അവശേഷിച്ച അധികാരങ്ങൾകൂടി ഇന്ത്യക്ക‌് നഷ്ടമായി. ഇറക്കുമതിനിയന്ത്രണങ്ങൾ അസാധ്യമായതോടെ ആഭ്യന്തരവിപണിയിൽ അധികലഭ്യത കാരണം വിലയിടിയുമ്പോൾ വിപണിയിൽ ഇടപെട്ട് ഉൽപ്പന്നം സംഭരിക്കുന്ന പഴയ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു. സംഭരണത്തിന്റെ ഫലമായി ആഭ്യന്തരവിലകൾ ഉയർന്നാൽ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ഇറക്കുമതിയുടെ തള്ളിക്കയറ്റം ഉണ്ടാകുമെന്ന നിലവന്നു. ന്യായവില ഉറപ്പാക്കണമെങ്കിൽ മറ്റ് ഉൽപ്പാദകരാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന‌് വരുന്ന ഇറക്കുമതി ഉൽപ്പന്നംകൂടി സംഭരിക്കണമെന്നതാണ‌് അവസ്ഥ. ഇറക്കുമതി നിയന്ത്രിക്കാതെ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ സ്വാഭാവികറബറിന‌് ന്യായവില ഉറപ്പാക്കുക അസാധ്യമാണ്. പക്ഷേ, റബർ ഇറക്കുമതിക്ക് നേരത്തെ ഉള്ളവയ‌്ക്കുപുറമെ മുംബൈ, ചെന്നൈ തുറമുഖങ്ങൾക്കുകൂടി തുറന്നുകൊടുത്തതുപോലെയുള്ള നടപടികളാണ് കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടാകുന്നത്.

സ്വാഭാവിക റബറിന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ ഇറക്കുമതി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് ലോകവ്യാപാര സംഘടനയുടെയും ആസിയാൻ കരാറിന്റെയും വ്യവസ്ഥകൾ ലംഘിക്കാതെതന്നെ സ്വീകരിക്കാവുന്ന ഒരു നടപടിയാണ് സേഫ്ഗാർഡ് ഡ്യൂട്ടി ഏർപ്പെടുത്തുക എന്നത്. ഇത് കൃഷിക്കാരുടെ സംഘടനകൾ ആവർത്തിച്ച് ആവശ്യപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്. പക്ഷേ, ടയർ ലോബിയുടെ സമ്മർദം കാരണം ഈ ആവശ്യം അംഗീകരിക്കാൻ ഇനിയും സർക്കാർ തയ്യാറായിട്ടില്ല. ഇതിന്റെയെല്ലാം ഫലമായി റബർകൃഷിക്കാർ പഴയ മരം മാറ്റി റീ പ്ലാന്റ് ചെയ്യുന്നതിനും കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ടാപ്പ‌് ചെയ്യുന്നതിനും വിമുഖത കാണിക്കുന്നു. റബർമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികളാകട്ടെ പ്രതിസന്ധിയെതുടർന്ന് ജീവസന്ധാരണത്തിന‌് മറ്റു മാർഗങ്ങൾ തേടുകയാണ്. ഉദാരവൽക്കരണത്തിനുമുമ്പ് മൂന്നുപതിറ്റാണ്ടുകാലം ഉൽപ്പാദനവും ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയും തുടർച്ചയായി ഉയരുകയും കൃഷിക്കാർക്കും തൊഴിലാളികൾക്കും വലിയ അഭിവൃദ്ധി സംഭാവന ചെയ്യുകയും ചെയ്ത റബറിന്റെ മേഖലയിലെ ഇതേ ദാരുണചിത്രംതന്നെയാണ് ഏറിയും കുറഞ്ഞും മറ്റ‌് വിളകളുടെ കാര്യത്തിലും കാണുന്നത്.

പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തിൽ റബർബോർഡും മറ്റു കമ്മോഡിറ്റി ബോർഡുകളും കൃഷിക്കാരെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു ഇടപെടലും നടത്തുന്നില്ല എന്നതു പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയേണ്ടതുണ്ട്. ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾതന്നെയാണ് നേരത്തെ കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെട്ട് ഉൽപ്പാദനവും ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയും വർധിപ്പിക്കാനുള്ള ഉപദേശവും മറ്റ് ഒത്താശകളും കൃഷിക്കാർക്ക് നൽകിയത്. എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ അധികോൽപ്പാദനവും ഇറക്കുമതിയും കാരണം വില ഇടിഞ്ഞ‌് തകർച്ചയുണ്ടാകുമ്പോൾ കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെടാൻ തങ്ങളില്ലെന്ന ന്യായമാണ് കമ്മോഡിറ്റി ബോർഡുകൾ പറയുന്നത്. ഉൽപ്പാദനം വർധിപ്പിക്കാൻ നേരിട്ടു കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെടാം, അതിന‌് സബ്സിഡി നൽകാം. പക്ഷേ, ഉൽപ്പാദനം അധികമായി വില ഇടിയുമ്പോൾ കമ്പോളത്തിൽ ഇടപെടാൻ പറ്റില്ലെന്ന ന്യായം എത്ര വലിയ ഇരട്ടത്താപ്പാണ്.

ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിന്റെ ഒന്നരമടങ്ങ് താങ്ങുവിലയായി നൽകണമെന്ന ആവശ്യം കൃഷിക്കാരുടെ സംഘടനകൾ ഏറെക്കാലമായി ഉയർത്തുന്നതാണ്. സ്വാമിനാഥൻ കമീഷനും ഇക്കാര്യം ശുപാർശ ചെയ്തിരുന്നതാണ്. ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിന്റെ ഒന്നരമടങ്ങ് താങ്ങുവില ഉറപ്പാക്കുമെന്ന‌് എൻഡിഎ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നതുമാണ്. പക്ഷേ, കഴിഞ്ഞ നാലുവർഷക്കാലം ന്യായവില ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ആത്മാർഥ ശ്രമം സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന‌് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ലോക‌്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ഭാഗമായി ചില വിളകൾക്ക് താങ്ങുവില പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, താങ്ങുവില കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത് സ്വാമിനാഥൻ കമീഷൻ ശുപാർശ ചെയ്ത രീതിയിലല്ല. ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിന്റെ ഒന്നരമടങ്ങ് എന്ന ആവശ്യം പേരിന് അംഗീകരിച്ചെങ്കിലും ഉൽപ്പാദനച്ചെലവ് കുറച്ച് കണക്കാക്കി കൃഷിക്കാരെ കബളിപ്പിക്കാനുള്ള നീക്കം വലിയ വിമർശത്തിന് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. കൃഷിഭൂമിയുടെ പാട്ടം അഥവാ വാടക തുടങ്ങി കൃഷിക്കാർ പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും വഹിക്കേണ്ടിവരുന്ന ചെലവിനങ്ങൾ പലതും കണക്കുകൂട്ടലിൽനിന്ന‌് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ഉൽപ്പാദനച്ചെലവ് കണക്കാക്കുമ്പോൾ പ്രാദേശിക വ്യത്യാസങ്ങൾ പരിഗണിക്കാതിരിക്കുന്നത് കേരളത്തെ വളരെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും.

കൂലിയടക്കമുള്ള പല ചെലവിനങ്ങളും ദേശീയ ശരാശരിയെ അപേക്ഷിച്ച് കേരളത്തിൽ കൂടുതലാണ്.
കാർഷികരംഗത്തെ കേന്ദ്രാവിഷ‌്കൃത പദ്ധതികളുടെ കാര്യത്തിലും കൃഷിയോടും കേരളത്തോടുമുള്ള അവഗണന പ്രകടമാണ്. എൻഡിഎ സർക്കാർ കേന്ദ്രാവിഷ‌്കൃത പദ്ധതികൾ സമൂലം അഴിച്ചുപണിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. കേന്ദ്രത്തിന്റെ വിഹിതം കുറച്ച‌് സംസ്ഥാനങ്ങൾ വഹിക്കേണ്ട വിഹിതം ഉയർത്തുന്ന സമീപനമാണ് ഏതാണ്ട് എല്ലാ സ്കീമുകളിലും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ കൃഷി വികാസ് യോജനയും ദേശീയ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ മിഷനും നേരത്തെ നൂറുശതമാനം പദ്ധതിച്ചെലവും കേന്ദ്ര സർക്കാർ വഹിക്കുന്ന പദ്ധതികളായിരുന്നു. ഹോർട്ടികൾച്ചർ മിഷനാകട്ടെ 85 ശതമാനം കേന്ദ്രവിഹിതം ലഭിക്കുന്ന പദ്ധതിയായിരുന്നു. ഈ പദ്ധതികളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇനിമുതൽ 60 ശതമാനം തുകമാത്രമേ കേന്ദ്രവിഹിതമായി ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. കേരള സർക്കാരിന് ഇത് വലിയ അധികബാധ്യതയാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും കൃഷിയെയും കൃഷിക്കാരെയും പെരുവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച‌് കടന്നുപോകുന്ന നയമാണ് കേന്ദ്ര സർക്കാർ സ്വീകരിക്കുന്നത്.

പ്രധാന വാർത്തകൾ
Top